ဒီေရ သတင္းမ်ား

စိစစ္ေရးက သူတို႔ဟာ သူတုိ႔ ေစာင့္ၾကည့္ရံုတင္ မကပဲ ပံုႏွိပ္မီဒီယာမွာ ေရးသားေနၾကတဲ့ သတင္းေထာက္ေတြ၊ အယ္ဒီတာေတြ၊ ေဆာင္းပါးရွင္ေတြ၊ ကာတြန္းဆရာေတြ၊ ပန္းခ်ီ သရုပ္ေဖာ္သူေတြရဲ႕ ဦးေႏွာက္ထဲအထိ အငွားမ်က္ေစ့ တစ္စံုစီ ထည့္သြင္းေပးထားတာပါ။

“ဒီသတင္းက စိစစ္ေရးက လြတ္ပါ့မလား၊ ေရးလို႔ရပါ့မလား” ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းနဲ႔ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ထိန္းခ်ဳပ္ ေဘာင္ခတ္ထားၾကရတာဟာ ျမန္မာျပည္မွ ဂ်ာနယ္လစ္ေတြရဲ႕ ဘ၀ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီသတင္းက စာဖတ္သူ၊ ျပည္သူ လူထုကို အက်ဳိး ရွိေစမွာလား၊ ဘယ္သူ႔ကို ထိခိုက္နစ္နာေစမလဲ ဆိုတာေတြထက္ကို လြတ္ပါ့မလား၊ ေရးလို႔ ရပါ့မလား ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းဟာ သတင္း မလိုက္ခင္မွာေရာ၊ သတင္း မေရးခင္မွာပါ ေခါင္းထဲ ေနရာယူထားတာပါ။

အဲဒီလိုစဥ္းစားၿပီး မလိုက္ျဖစ္တဲ့ သတင္းေတြ၊ မေရးျဖစ္တဲ့ သတင္းေတြ၊ မရိုက္လိုက္ရတဲ့၊ မေဖာ္ျပလိုက္ရတဲ့ သတင္းဓာတ္ပံုေတြ ဒုနဲ႔ေဒးပါ။ ဒါေၾကာင့္ စိစစ္ေရးက ကြ်န္ေတာ္တို႔ သတင္းေရးသူ၊ ေဆာင္းပါးေရးသူေတြရဲ ဦးေႏွာက္ထဲကိုပါ ေစာင့္ၾကည့္မယ့္ အသိစိတ္တစ္ခု ထည့္ေပးထားလိုက္ပါတယ္။ စာဖတ္သူ အတြက္၊ အမ်ားအတြက္ အက်ဳိးရွိေပမယ့္လည္း မလိုက္သင့္တဲ့ သတင္း၊ လိုက္ခြင့္ မရွိတဲ့သတင္း မေဖာ္ျပရတဲ့ သတင္းေတြနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ဂ်ာနယ္လစ္ေတြ က်င္လည္ေနၾကရပါတယ္။

လတ္တေလာ အေျပာင္းအလဲ

လက္ရွိ စာေပစိစစ္ေရးမွာ တာ၀န္ယူသူ ဗိုလ္မွဴးတင့္ေဆြနဲ႔ သူ႔ေနရာ အစားတာ၀န္ယူမယ္လို႔ သတင္းေျပးေနသူ ဒု ဗိုလ္မွဴးႀကီး မ်ဳိးျမင့္ေမာင္က စိစစ္ေရးရဲ႕ ေန႔စဥ္ လုပ္ေဆာင္မႈေတြကို တာ၀န္ယူ စီမံခန္႔ခြဲလာတဲ့ေနာက္ ဂ်ာနယ္ေတြ မဂၢဇင္းေတြအေပၚ စိစစ္တဲ့ နည္းလမ္းေတြ ေျပာင္းလာပါတယ္။ ဂ်ာနယ္ တစ္ေစာင္အေနနဲ႔ အရင္လို မူၾကမ္းကို တႀကိမ္တင္၊ ေနာက္ ရံုးျပန္မက်ခင္မွာ ေနာက္ဆက္တြဲ ၄၊ ၅ မ်က္ႏွာကို ထပ္တင္ခြင့္ ရွိရာကေန အခုေနာက္ပိုင္း အသစ္ထုတ္တဲ့ ဂ်ာနယ္ေတြကို စာမ်က္ႏွာ ထက္၀က္စီ ႏွစ္ႀကိမ္ခြဲတင္ဖို႔ ညႊန္ၾကားလာပါတယ္။

ဒါ့အျပင္ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေတြက စၿပီး ေဖာ္ျပခြင့္ရေနတဲ့ မင္းသမီး၊ အဆုိေတာ္ ေမာ္ဒယ္မ်ားရဲ႕ ေပါင္ေပၚတဲ့ ဓာတ္ပံုေတြကို ေဖာ္ျပရင္ ဂ်ာနယ္ရပ္နားတဲ့ ျပစ္ဒဏ္ေပးတဲ့ အခ်က္ပါ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ႏွစ္ ၃ ႏွစ္က အေနအထားကို ျပန္ေရာက္သြားတဲ့ သေဘာပါ။ အရင္ကဆို အမ်ဳိးသမီး သရုပ္ေဆာင္ အဆိုေတာ္ေတြရဲ႕ ရင္ဘတ္သား ေပၚတာ၊ ေပါင္ ေပၚတာမ်ဳိးကို လံုး၀ ခြင့္မျပဳဘဲ ႏိုင္ငံျခား သရုပ္ေဆာင္ အဆိုေတာ္ေတြရဲ႕ ပံုေတြကိုပါ ဖိုတိုေရွာ့ပ္ အစြမ္းနဲ႔ ပိတ္ေပး ကာေပးရပါတယ္။

အဲဒီေနာက္ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေတြ အတြင္းမွာ ဂ်ာနယ္ေတြ မဂၢဇင္းေတြအေနနဲ႔ သရုပ္ေဆာင္ ေမာ္ဒယ္ အမ်ဳိးသမီးေတြရဲ႕ စကပ္တိုတို၊ လည္ပင္းဟိုက္ဟိုက္ ဓာတ္ပံုေတြ ေဖာ္ျပခြင့္ရလာခဲ့တာပါ။ ေဖာ္ျပခြင့္ေပးလာတဲ့ အျဖစ္ကို ႀကိဳဆိုရမွာပါ။ သိူ႔ေပမယ့္ အျခားေသာ သတင္းေတြ၊ ေဆာင္းပါးေတြလည္းပဲ ယခင္ကအတိုင္း တင္းၾကပ္မထားဘဲ ေဖာ္ျပခြင့္ ျပဳသင့္တယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ ေထာက္ျပခ်င္ပါတယ္။

ျပင္ပမွာ အမ်ဳိးသမီးေတြ အမွန္တကယ္ ၀တ္ဆင္ ေနထိုင္ေနၾကတဲ့ ဓာတ္ပံုေတြကို ေဖာ္ျပခြင့္ မေပးျခင္းဟာ သဘာ၀ မက်သလိုပဲ လူေတြရဲ႕ စား၀တ္ေနမႈ ဘ၀၊ စီးပြားေရး လူမႈေရး အျဖစ္အပ်က္ သတင္းေတြကို ျဖစ္ပ်က္တဲ့ အတိုင္း ေဖာ္ျပခြင့္ မျပဳတာဟာလည္း သဘာ၀ မက်ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အမ်ဳိးသမီးေတြ ျပင္ပမွာ ၀တ္စား ဆင္ယင္သလို ၀တ္တာမ်ဳိးကို ေဖာ္ျပခြင့္မေပးတဲ့ ကိစၥဟာ သတင္းမွန္ေတြကို တားျမစ္သလိုပဲ အမွန္ကိုျငင္းတဲ့သေဘာပါ။

မူမရွိတဲ့ စိစစ္ေရး

စိစစ္ေရးမွာ မူမရွိဘူးလို႔ ေျပာရင္ မမွန္ဘူးလို႔ စိစစ္ေရးက ျငင္းေကာင္း ျငင္းပါလိမ့္မယ္။ သူတုိ႔ ဘာေတြကို ပိတ္မယ္၊ ဘာေတြကို ခြင့္ျပဳမယ္ ဆိုတာ မူ၀ါဒ လို႔ ဆိုရင္ ဒို႔တာ၀န္ အေရးသံုးပါး၊ ႏိုင္ငံေရး ဦးတည္ခ်က္ ၄ ရပ္ ဆိုတာလို၊ ႏိုင္ငံ အက်ဳိးစီးပြားကို ထိပါးေစတဲ့ ေဖာ္ျပမႈေတြကို ခြင့္မျပဳဘူး ဆိုတာမ်ဳိးက လြဲရင္ တိက် ရွင္းလင္းတဲ့မူ၊ ေရးသားထုတ္ေ၀သူေတြ လိုက္နာရမယ့္ အခ်က္ အလက္ေတြရယ္လို႔ ရွင္းလင္းစြာ ေဖာ္ျပမထားပါဘူး။ အထက္က မူလို႔ ဆိုတဲ့ အရာေတြဟာ နားေထာင္ေကာင္းေအာင္ ခပ္၀ါး၀ါး ေျပာထားတာပါ။ အဓိကမူကေတာ့ စစ္အစိုးရကို ကာကြယ္ေပးဖို႔၊ မွန္သည္ မွားသည္ မသိ အာဏာလက္ရွိ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြကေန ရယက အဆင့္အထိ ကာကြယ္ေပးဖို႔၊ အခါအားေလ်ာ္စြာ စစ္အစိုးရနဲ႔ နီးစပ္တဲ့ လုပ္ငန္းရွင္ေတြရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြား ဂုဏ္သိကၡာကိုပါ ကာကြယ္ဖို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီ ၀န္မခံတဲ့ မူပါ အခ်က္ေတြ အတိုင္း လုပ္ေဆာင္ဖို႔ ဘယ္အေၾကာင္းအရာက ေဖာ္ျပခြင့္ ရွိတယ္၊ ဘယ္အေၾကာင္းအရာက ေဖာ္ျပခြင့္မရွိ ဆိုတာမ်ဳိးကို ဂ်ာနယ္၊ မဂၢဇင္း အယ္ဒီတာေတြကို သတ္သတ္ မွတ္မွတ္ အသိ မေပးထားပါဘူး။ တင္ျပၾကည့္လိုက္ၿပီး ခြင့္မျပဳရင္ ဒီအေၾကာင္းကို ခြင့္မျပဳဘူးလို႔ မွတ္သားရပါတယ္။ သို႔ေပမယ့္ အေျခအေနနဲ႔ အျဖစ္အပ်က္ေတြ တခုနဲ႔ တခု ထပ္တူျဖစ္ပ်က္ျခင္း မရွိတဲ့အခါ စိစစ္ေရးကို ဘယ္လိုနားလည္ရမွန္း မသိေတာ့ဘဲ အယ္ဒီတာေတြ အေနနဲ႔ ေ၀းေ၀းက ေရွာင္ေရးၾကတဲ့ အေျခ ေရာက္ကုန္တာလည္း အမ်ားႀကီးပါပဲ။

စာတပုဒ္၊ သတင္းတပုဒ္ ဘာေၾကာင့္ ပယ္တယ္ ဆိုတာကို စိစစ္ေရးက ဘယ္ေတာ့မွ ရွင္းျပေလ့မရွိပါ။ စာနယ္ဇင္းတိုက္ တတိုက္နဲ႔ တတိုက္အၾကား မတူညီတဲ့ အခြင့္အေရးေတြ ေပးၿပီး မီဒီယာေလာကကို ဖဲ့ထုတ္ စည္းရံုးေနတာေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။

ေတာခုိရင္း ေတာထဲမွာ ေသဆံုးသြားတဲ့ ထင္ရွားတဲ့ စာေရးဆရာ ႏိုင္၀င္းေဆြ၊ ျပည္ပမွာ ကြယ္လြန္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာဆရာတင္မိုး၊ ယံုၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ ေထာင္က်ၿပီး ေထာင္ထဲမွာ ေသဆံုးခဲ့ရတဲ့ ေမာင္ေသာ္ကတို႔ရဲ႕ စာမူေဟာင္းေတြကို နအဖ ျပန္ၾကားေရး ၀န္ႀကီးနဲ႔ နီးစပ္သူလို႔ နာမည္ႀကီးတဲ့ ျမတ္ခိုင္က သူ႔ဂ်ာနယ္မွာ ျပန္ေဖာ္ျပခြင့္ ရေပမယ့္ အျခားေသာ ဘယ္ဂ်ာနယ္မဂၢဇင္းမွ အဲဒီလို အခြင့္အေရး မရပါဘူး။ အဲဒီလို ျပန္လည္ ေဖာ္ျပခြင့္ဟာ မၾကာေသးမီ သီတင္းပတ္ကမွ ရပ္ဆိုင္းသြားတာပါ။

ဒီအခ်က္ကို ေဖာ္ျပရတာဟာ ဂ်ာနယ္တိုက္ တခုနဲ႔ တခု အေပၚ ဆက္ဆံပံု မတူညီတာကို မီးေမာင္းထိုးျပလိုတာပါ။ မီဒီယာ ရပ္တည္ခ်က္အတိုင္း မွန္မွန္ကန္ကန္ ရပ္တည္ဖို႔ ႀကိဳးစားသူေတြ၊ အစိုးရကို ေထာက္ခံေရးသားတာ မလုပ္တဲ့ ဂ်ာနယ္တိုက္ေတြ ဆိုရင္ အထူးအခြင့္အေရး မရဘဲ တခါတရံ ေႏွာင့္ေႏွး ၾကန္႔ၾကာေအာင္ ရပ္တည္ရ ခက္ခဲေအာင္ စိစစ္ေရးက လုပ္ေဆာင္ေလ့ရွိပါတယ္။ သတင္းအေၾကာင္းအရာတူ တခုကိုပဲ ခြင့္ျပဳတဲ့တိုက္ကို ခြင့္ျပဳၿပီး ပယ္တဲ့တိုက္ကို ပယ္တာမ်ဳိးလည္း မၾကာခဏ ႀကံဳေတြ႕ေနၾကရတာပါ။ စိစစ္ေရးမွာ မူမရွိဘူး ဆုိတာကို ဒီအခ်က္ေတြက ျပသေနတာပါ။

မူမရွိဘဲ လူအေပၚမူတည္ၿပီး ဆံုးျဖတ္ခြင့္ ျပဳေနတာေၾကာင့္ အခုတေလာ ညႊန္မွဴး ဗိုလ္မွဴးတင့္ေဆြ ေနရာ ဒု ဗိုလ္မွဴးႀကီး မ်ဳိးျမင့္ေမာင္ ေနရာ၀င္ယူဖို႔ ျပင္ဆင္ေနခ်ိန္မွာ ဂ်ာနယ္တိုက္ေတြ အတြက္ ပိုၿပီး လုပ္ရကိုင္ရ ခက္ခဲလာပါတယ္။

အသစ္ေရာက္လာတဲ့ ဒုဗိုလ္မွဴးႀကီး မ်ဳိးျမင့္ေမာင္က သူ ေကာင္းေကာင္း မကြ်မ္းက်င္ေသးတဲ့ အခ်ိန္ျဖစ္လို႔ သူ႔ရပ္တည္ခ်က္ စိတ္ခ်ရေအာင္ ပိုမိုၿပီး ျဖဳတ္ထား ျဖတ္ထားတဲ့ သေဘာပါ။ စာအုပ္ အနားသားေတြကို စကၠဴျဖတ္စက္မွာ ျဖတ္တဲ့အခါ မကြ်မ္းက်င္ေသးေတာ့ စာခြင္ကို ျဖတ္မိမွာ စိုးလို႔ အနားသား ပိုျဖတ္ထားတဲ့ သေဘာမ်ဳိးပါ။ သူ႔ကိုယ္ အႏၱရာယ္ မျဖစ္ရေအာင္ ခါတိုင္း ဗိုလ္မွဴးတင့့္ေဆြ ခြင့္ျပဳတာထက္ ပိုၿပီး ျဖဳတ္တာ၊ အားလံုး တေျပးညီတည္း အခြင့္အေရးျဖစ္ရေအာင္ ဆိုၿပီး ၁၂ ဦးပါ စစ္ေဆးတဲ့ အဖြ႔ဲေတြ ဖြြဲ႕ၿပီး လုပ္ေဆာင္တာေနတာပါပဲ။

ဂ်ာနယ္မဂၢဇင္းေလာကသားေတြ အတြက္ကေတာ့ ယခင္ကလိုပဲ ခြင့္ျပဳမယ္လို႔ ထင္ထားတဲ့ဟာေတြ ျဖဳတ္ခံရ ျပန္လုပ္ရနဲ႔ စိစစ္ေရးဆိုတဲ့ အရသာကို ျပန္သတိထားမိလာရပါတယ္။

အမွန္ကေတာ့ စိစစ္ေရးဆိုတာ မရွိသင့္တဲ့ အရာတခုပါ။ စစ္အစိုးရရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြား အာဏာပိုင္ အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြားကို တာ၀န္ယူ ကာကြယ္ေပးေနတဲ့ ဌာနတစ္ခု အျဖစ္ကလြဲရင္ ဘယ္ျပည္သူကိုမွ ကိုယ္စားမျပဳသလို ဘယ္လူထုရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြား တစ္ရပ္ကိုမွ် ကိုယ္စားျပဳတဲ့ ဌာနတစ္ခု မဟုတ္တာ ၾကာလာသည္ႏွင့္အမွ် ထင္ရွားလာေနပါတယ္။

( ၂၀၀၉ ေအာက္တိုဘာ ကားျပပြဲမွာ အမွန္တကယ္ ၀တ္စားဆင္ထားေသာ အလွမယ္မ်ား ဓာတ္ပုံ - မိုးမခ)

source by : မိုးမခ

ထို႔ေၾကာင့္သာ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ UNHCR အရာရွိမ်ားက ဗမာမ်ားအေနနဲ႔ အခ်ိန္မေရြးျပန္လို႔ရႏိုင္ေၾကာင္း အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ အစိုးရက ဗမာျဖစ္သည့္အတြက္ ဗမာမ်ားကို မႏွိပ္စက္ဘူးဟု အင္တာဗ်ဴးမ်ားတြင္ ေျပာဆိုေၾကာင္းကို ကိုယ္ေတြ႔ႀကံဳခဲ့သူမ်ားက လာေရာက္ေျပာၾကားၾကသည္။

ထို႔ျပင္ တိုင္းရင္းသားလူနည္းစုမ်ားကို ဗမာမ်ားက ႏွိပ္စက္ေသာေၾကာင့္ တိုင္းရင္းသားလူနည္းစုမ်ားကို ပိုမိုေစာင့္ေရွာက္ေပးသင့္သည္ဟု ယူဆေနၾကပါတယ္။ ယင္းသို႔ ေတြးျမင္ေနျခင္းသည္ UNHCR အရွာရွိတစ္ခ်ိဳ႕ ၏ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈ ( Discrimination ) ျပစ္မႈႏွင့္မတရားေသာဆံုျဖတ္ခ်က္ျဖစ္ပါသည္။

ထို႔ျပင္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာလူ႔အခြင့္အေရးေၾကျငာစာတမ္းအပိုဒ္ ၁၄(က)ပါ

“ မတရားအျပစ္ေပးခံရ ေတာ့မည္ဆိုပါက လူသားတိုင္းသည္ တျခားႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ခိုလွံဳခြင့္ေတာင္းခံႏိုင္သည္ ”

ဟူေသာ အခ်က္ကို လည္း ခ်ိဳးေဖာက္ရာၾကပါသည္။

ယခုျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အာဏာသိမ္းထားသူမ်ားမွာ စစ္အာဏာရွင္မ်ားျဖစ္တယ္ဆိုတာ UN အပါအ၀င္ တကမၻာလံုးအသိျဖစ္ပါတယ္။ စစ္အာဏာရွင္မ်ား၏ စ႐ိုက္လကၡဏာအရ သူတို႔ဟာ ဘာသာလဲမရွိပါ၊ လူမ်ိဳးလဲ မရွိပါ၊ သူတို႔အတြက္ အာဏာတည္ၿမဲေရးသာလွ်င္ အဓိကပါ။ စစ္အာဏာရွင္တို႔၏ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္မႈ မ်ားကိုလည္း UN အပါအ၀င္ ကမၻာ့အသိုင္းအ၀ိုင္းက ႐ွံဳ႕ခ်ျပစ္တင္ေထာက္ျပေနသည္မွာလည္း ႏွစ္ေပါင္းအ ေတာ္ၾကာၿပီျဖစ္ပါသည္။

မေလးရွား UNHCR မွ အရာရွိအခ်ိဳ႕ထင္သလို ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဗမာမ်ားက အမ်ားစုျဖစ္ၿပီး အာဏာရွင္ မ်ားက ဗမာမ်ားကို မႏွိပ္စက္ဘူးဆိုေသာ ထင္ျမင္ခ်က္သည္ အလြန္ပင္ လက္ေတြ႔ႏွင့္ကင္းကြာေနပါသည္။ အနီးစပ္ဆံုးျပရလွ်င္ စစ္အာဏာရွင္တို႔သည္ ၂၀၀၃ ဒီပဲယင္းလုပ္ႀကံမႈႀကီးကို က်ဴးလြန္ခဲ့သည္။ ၂၀၀၇ တြင္ လည္း ၿငိမ္းခ်မ္းစြာေမတၱာပို႔ဆုေတာင္းေနေသာ ရဟန္းသံဃာမ်ားအပါအ၀င္ ေက်ာင္းသားႏွင့္လူထုကို ရက္ရက္ စက္စက္ပစ္ခတ္သတ္ျဖတ္ခဲ့သည္။ ထို႔ျပင္ ၂၀၀၇ စက္တင္ဘာလတြင္ပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ေဒသအသီးသီးမွ ဗုဒၶ ဘာသာဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမ်ားကို စီးနင္း၀င္ေရာက္ၿပီး အၾကမ္းဖက္႐ိုက္ႏွက္၊ ဖမ္းဆီး၊ ေထာင္ခ်ခဲ့သည္။ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားဆင္းတုေတာင္မ်ားကိုလည္း ေခါင္းျဖတ္ၿပီး ဖ်က္ဆီးခဲ့ပါသည္။

အျခားထင္ရွားတဲ့ စစ္အာဏာရွင္မ်ားရဲ႕ စ႐ိုက္ကေတာ့ ၂၀၀၈ ေမလမွာ ျဖစ္ခဲ့တဲ့ နာဂစ္ ( Nargis ) ဆိုင္ကလုန္းကာလတုန္းကပါဘဲ။ လူသိန္းနဲ႔ခ်ီေသေၾကၿပီး အိုးအိမ္ေပါင္းေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ ဆံုး႐ွံဳးခဲ့ရပါသည္။ ဒါေပမယ့္ ျပည္သူအက်ိဳးကိုမၾကည့္၊ ျပည္သူကို စာနာသနားမႈမရွိေသာ စစ္အာဏာရွင္မ်ားဟာ ႏိုင္ငံတကာ အကူအညီေတြကို နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ တားျမစ္ပိတ္ပင္ကန္႔သတ္ခဲ့ၾကပါသည္။ ယခုလို လူ႔အခြင့္အေရးအပါအ၀င္ စစ္ရာဇ၀တ္မႈအမ်ိဳးမ်ိဳးကို က်ဴးလြန္ေနၾကသည္ကို ကုလသမဂၢအပါအ၀င္ ကမၻာ့အသိုင္းအ၀ိုင္းက အၿမဲၾကားသိ ေနၾကပါသည္။

ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ဘယ္ေလာက္အေရးပါတယ္၊ ျမန္မာ့ျပည္တြင္းေရးဘယ္ေလာက္႐ွဳပ္ေထြးတယ္၊ ျမန္မာ စစ္အာဏာရွင္းေတြ ဘယ္ေလာက္ ရက္စက္ယုတ္မာတယ္ဆိုတာ UN အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္း အပါအ၀င္ လံုၿခံဳးေရး၀န္ထမ္းအထိ အားလံုးအသိပင္ျဖစ္ပါသည္။ ယခုလို စစ္အာဏာရွင္မ်ား၏ စစ္ဖိနပ္ေအာက္၊ ယမ္းေငြ႔မျပယ္တဲ့ ေသနတ္ေျပာင္းေအာက္ ခက္ခက္ခဲခဲေနထိုင္ရေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသားအား လံုးကို စာနာနားလည္မႈမေပးႏိုင္ေသာ မေလးရွား UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕အတြက္ ၀မ္းနည္းမိပါသည္။ သူတို႔၏ လုပ္ရပ္သည္ UNHCR ၏ ဂုဏ္သိကၡာႏွင့္ကမၻာ့ျပည္သူတို႔၏ ယံုၾကည္အားကိုးမႈကိုပါ ထိခိုက္ေစသည္ကို သတိ မူသင့္ပါသည္။

UNHCR က ဒုကၡသည္ဆိုသည္မွာ လူမ်ိဳးေရး ( Race )၊ ဘာသာေရး ( Religion )၊ ႏိုင္ငံသားျပစ္မႈ ( Nationality )၊ ႏိုင္ငံေရးယံုၾကည္ခ်က္ ( Political Opinion ) ႏွင့္ လူမႈေရးအဖြဲ႔တစ္ဖြဲ႔ဖြဲ႔သို႔ ၀င္ေရာက္ျခင္းတို႔ ေၾကာင့္ မတရားညွင္းပန္းႏွိပ္စက္အျပစ္ေပးခံရမည္ကို ေၾကာက္ရြံ႕ရန္ ခိုင္လံုေသာ အေၾကာင္းအခ်က္အလက္ရွိ သူ၊ ထိုသို႔ေၾကာက္ရြံ႕မႈကို အေၾကာင္းျပဳ၍ မိမိတို႔ႏိုင္ငံအစိုးရ၏ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မႈကို မခံယူႏိုင္ေသာသူ မ်ားဟု အဓိပၸါယ္ဖြင့္ထားသည္။

UNHCR အပါအ၀င္ ကမၻာ့အဖြဲ႔အစည္းႀကီးမ်ား၊ NGO မ်ားအပါအ၀င္လူမႈေရးအဖြဲ႔မ်ား၏ လုပ္ေဆာင္ ခ်က္မ်ား၊ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားသည္ အလြန္ဘဲ ေလးစားအားက်ဖြယ္ျဖစ္ပါသည္။ ဒါေပမယ့္ အျမင္က်ဥ္းေျမာင္းၿပီး စာနာနားလည္မႈေခါင္းပါးေသာ UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕တို႔ေၾကာင့္ စစ္အာဏာရွင္မ်ား၏ သားေကာင္မ်ားျဖစ္ၾက ရေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသားအမ်ားစုမွာ အားကိုးရာမဲ့ျဖစ္ေနၾကရပါသည္။

မေလးရွား UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕ႏွင့္မသမာေသာလူတစ္ခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ ယခုအခါ မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ ခိုလွံဳခြင့္ေတာင္းခံၾကသူမ်ား၊ ဒုကၡသည္မ်ားၾကားတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားအခ်င္းခ်င္းခြဲျခားဆက္ဆံမႈမ်ား၊ အျမင္မ ရွင္းမႈမ်ားျဖစ္ေနၾကရပါသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆိုလွ်င္ စစ္အာဏာရွင္မ်ား၏ သားေကာင္ျဖစ္ၾကရ႐ံုမက ၾကင္နာနား လည္မႈကင္းေသာ UNHCR အရာရွိတို႔၏ သားေကာင္းဘ၀ျဖစ္ၾကရၿပီး ဘ၀ပ်က္ရသူမ်ားလည္း ရွိၾကပါသည္။

UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕၏ မတရားေသာ လုပ္ရပ္မ်ားႏွင့္ယုတၱိမတန္ေသာ တုန္႔ျပန္ခ်က္မ်ားႏွင့္ပတ္ သက္၍ တင္ျပတိုင္ၾကားေသာအခါ၌လည္း “ ၿပီးခဲ့တဲ့တစ္ႏွစ္ကအေၾကာင္းေတြျပန္မေျပာပါနဲ႔၊ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂ ပတ္က အေၾကာင္းလဲျပန္မေျပာပါနဲ႔ ငါတို႔အေနနဲ႔ ဒီႏွစ္မွာ အစီအစဥ္တစ္မ်ိဳးနဲ႔ အဖြဲ႔အားလံုးကို မွ်မွ်တတျဖစ္ေအာင္ လုပ္ ေပးမယ္ ” လို႔ေျပာၿပီး ႏွစ္သိမ့္ပါသည္။ ဒါေပမယ့္ အေျပာနဲ႔အလုပ္တျခားစီျဖစ္ေနတာကို ႀကံဳေနရပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာအဖြဲ႔ေတြ ႀကံဳေနရတာ ႏွစ္အေတာ္ၾကၿပီျဖစ္ပါသည္။

UNHCR မေလးရွား၀က္ဆိုက္ဒ္အရ ၂၀၀၉ အထိ မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ ဒုကၡသည္ ( Refugee ) ႏွင့္ ခို လွံဳခြင့္ေလွ်ာက္ထားသူ ( Asylum-seekers ) ေပါင္း ၉၀၀၀၀ ေက်ာ္ကို စာရင္းလက္ခံၿပီး ျဖစ္သည္။ ထိုထဲမွ ၉၀ ရာခိုင္ႏွဳန္းေက်ာ္သည္ ျမန္မာျပည္မွျဖစ္သည္ဟုလည္း ေဖာ္ျပထားသည္။

မေလးရွားႏိုင္ငံသည္ ၁၉၅၁ ကုလသမဂၢ၏ဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာသေဘာတူစာခ်က္ကိုလက္ခံထားျခင္း မရွိေသာ ႏိုင္ငံ ၄၄ ႏိုင္ငံတြင္ပါ၀င္သည္။ ထို႔ျပင္ မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ UNHCR ၏ ဒုကၡသည္လက္မွတ္ရထားသူ မ်ား၊ ခိုလွံဳခြင့္ေလွ်ာက္ထားသူမ်ားႏွင့္ႏိုင္ငံမဲ့မ်ားအားလံုးကို တရားမ၀င္ကူးေျပာင္းလာသူမ်ား ( Irregular Migrants ) မ်ားအျဖစ္ သတ္မွတ္ကာ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ေလ့ရွိသည္။ မေလးရွားႏိုင္ငံသည္ တရားမ၀င္အလုပ္သ မားမ်ားကို အျပစ္ေပးရာတြင္ ေငြဒဏ္၊ ေထာင္ဒဏ္ ႏွင့္ ႀကိမ္ဒဏ္ ( Whipping ) မ်ားလည္းရွိသည္။

ယခုကဲ့သို႔ အေျခအေနဆိုးႀကီးထဲတြင္ ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ တိုင္းျပည္မွာ မေနရဲဘဲ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ လာၾကရတဲ့ ဒုကၡသည္ျဖစ္ထိုက္သူမ်ားမွာ ခိုလွံဳခြင့္ရဖို႔၊ ဒုကၡသည္မ်ားခံစားထိုက္ေသာ အခြင့္အေရးမ်ားရဖို႔ ေန ေနသာသာ စာရင္းေပးသြင္းျခင္း ( Registration ) ေတာင္လုပ္ခြင့္မရၾကပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ ဗမာလူမ်ိဳးမ်ားျဖစ္ ၾကပါသည္။ UNHCR မွ အသိအမွတ္ျပဳၿပီးထားေသာ ဒုကၡသည္စာရင္းကိုၾကည့္လွ်င္ ပိုပိုၿပီး သိသာပါသည္။

၂၀၁၀ ဧၿပီလ ၇ ရက္ထြက္ မေလးရွားႏိုင္ငံထုတ္ The Star သတင္းစာႀကီးအရ မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွလာေရာက္သူခိုလွံဳသူေပါင္း ၇၆၂၀၀ ရွိသည္။ ခ်င္းလူမ်ိဳး ၃၇၆၀၀၊ ႐ိုဟင္ဂ်ာ ၁၈၂၀၀၊ ျမန္မာမြတ္စ လင္ ၅၁၀၀၊ မြန္လူမ်ိဳး ၃၅၀၀၊ ကခ်င္ ၃၂၀၀ ႏွင့္ ဗမာအပါအ၀င္အျခားလူမ်ိဳးမ်ားေနထိုင္ၾကသည္ဟု ဆိုထားပါ သည္။

ခ်င္းဒုကၡသည္မ်ားမဟာမိတ္အဖြဲ႔ ( The Alliance of Chin Refugees ( ACR ) ၏ ေဖာ္ျပခ်က္အရ မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ ခ်င္းလူမ်ိဳး ၂၀၀၀၀ နီးပါးေလာက္ဟာ UNHCR မွဒုကၡသည္အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳၿပီးျဖစ္ သည္။ မြန္ဒုကၡသည္အစည္းအ႐ံုး ( Mon Refugee Organization ( MRO ) ကလည္း မြန္လူမ်ိဳး ၃၀၀၀ နီးပါး ဒုကၡသည္အျဖစ္အသိအမွတ္ျပဳျခင္းခံရၿပီးျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပခဲ့ပါသည္။

အဲ့ဒီအခ်က္အလက္မ်ားကို ေလ့လာသံုးသပ္ျခင္းအားျဖင့္ မေလးရွားႏိုင္ငံရွိ UNHCR ၏ ခြဲျခားဆက္ဆံ ျခင္းႏွင့္တရားမွ်တမႈမရွိေသာလုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို သိႏိုင္ပါသည္။ UNHCR ၏ ဦးစားေပးလုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားတြင္ အခ်ိန္သင့္စာရင္းသြင္းျခင္း ( Timely Registration ) ႏွင့္ တရားမွ်တေသာလုပ္ငန္းစဥ္ျဖစ္ရမည္ဟု အမ်ားျမင္ သာေအာင္ေဖာ္ျပေၾကျငာထားေသာ္လည္း အေျပာႏွင့္အလုပ္မွာ မ်ားစြာျခားနားေနပါသည္။ UNHCR ၏ ႀကီးမား ေသာ ဂုဏ္သိကၡာကိုေလးစားေသာ ဒုကၡသည္မ်ားမွာ UNHCR ၏ ဂုဏ္သိကၡာကို ခုတံုးလုပ္ၿပီး အခြင့္အာဏာ ႏွင့္လုပ္ပိုင္ခြင့္ကို အလြဲသံုးစားျပဳေနေသာ UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕ႏွင့္မသမာေသာလူတစ္ခ်ိဳ႕တို႔၏ အႏိုင္က်င့္မႈ ႏွင့္ခြဲျခားဆက္ဆံမႈကို ႀကိတ္မွိတ္ခံစားေနရသည္မွာ ႏွစ္အေတာ္ၾကာၿပီျဖစ္သည္။

သူတို႔၏ မတရားေသာလုပ္ရပ္မ်ားေၾကာင့္ အဖမ္းမဆီးခံရၿပီး ေထာင္က်ရသူမ်ား၊ ႀကိမ္ဒဏ္အေပးခံရ သူမ်ား၊ ဘ၀ပ်က္သူမ်ား အမ်ားအျပားရွိေနၾကသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆိုလွ်င္ ႐ိုးသားေသာဘ၀ပ်က္ကာ မေကာင္း ေသာ အသက္မေမြး၀မ္းေက်ာင္းလုပ္ငန္းမ်ားကို လုပ္ကိုင္ေနၾကရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ UNHCR မဟာမင္းႀကီး အန္တိုနီယို ဂူတား ေျပာတဲ့ “ အစားအစာေတြရွားပါးလာတဲ့အခါ ဒုကၡသည္ေတြဟာ ေဒသတြင္းအၾကမ္းဖက္ ျခင္း၊ တရားမ၀င္အလုပ္လုပ္ျခင္း ( သို႔ ) ျပည့္တန္ဆာအျဖစ္လုပ္ကိုင္ျခင္းတို႔အတြက္ အထူးစိုးရိမ္ရပါတယ္။ ဒါ ေၾကာင့္ သူတို႔ရဲ႕စားပြဲေပၚကို အစားအစာအလံုအေလာက္တင္ေပးထားရမယ္ ” ဆိုတဲ့ မိန္႔ခြန္းကို မေလးရွား UNHCR မွ အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕ သေဘာေပါက္ဖို႔ေကာင္းပါသည္။ ယခုဆိုရင္ ဗမာလူမ်ိဳးအမ်ားစုမွာ ဒုကၡသည္အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳခံရဖို႔ေ၀းစြ UNHCR မွာ တရား၀င္ စာရင္းသြင္းခြင့္ေတာင္မရၾကပါဘူး။

ကမၻာ့ UNHCR မွ လွ်ိဳ႕၀ွက္စြာ ခက္ခက္ခဲခဲေနထိုင္ေနရေသာ ဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ အဆင္ေျပလံုၿခံဳ ေစရန္ စီမံေပးေသာ Mobile Registration စနစ္ကို မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ က်င့္သံုးခ်ိန္မွာလည္း ျမန္မာအဖြဲ႔အ စည္းမ်ားကို ခ်န္ထားသည့္အျပင္ လာေရာက္ေလွ်ာက္ထားေသာ ဗမာလူမ်ိဳးမ်ားကိုလည္း သင္တို႔နဲ႔ မဆိုင္ဘူး၊ ဗမာလူမ်ိဳးဆို လက္မခံဘူးေျပာၿပီး ႏွင္လႊတ္ခဲ့ပါသည္။ အင္မတန္ေအာက္တန္းက်ေသာ စိတ္သေဘာထား ျဖစ္ ပါသည္။ UNHCR လို အဖြဲ႔ႀကီးမွာ ယခုကဲ့သို႔ အျမင္က်ဥ္းေျမာင္းၿပီး စိတ္သေဘာထားေသးသိမ္ေသာ အရာရွိ မ်ားရွိေနသည္မွာ အလြန္၀မ္းနည္းဖြယ္ျဖစ္ၿပီး UNHCR ၏ ဂုဏ္သိကၡာကိုလည္း အလြန္ထိခိုက္ပါသည္။

တစ္ျခား UNHCR ၏ ဂုဏ္သိကၡာကိုထိခိုက္က်ဆင္းေစေသာအေၾကာင္းမ်ားလည္းရွိပါသည္။ ကမၻာ့ UNHCR ၏ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ားအရ ဒုကၡသည္အျဖစ္ ေလွ်ာက္ထားလိုသူသည္ UNHCR အသိအမွတ္ျပဳ ထားေသာ NGO အဖြဲ႔အစည္းမ်ားမွတစ္ဆင့္ ေလွ်ာက္ထားခြင့္ျပဳထားသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မေလးရွားႏိုင္ငံတြင္ ခ်င္းအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ မြန္၊ ရွမ္း၊ ရခိုင္၊ ဗမာ စေသာဒုကၡသည္မ်ားအေရးကို ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေနေသာ တိုင္း ရင္းသားအဖြဲ႔အစည္းမ်ားရွိလာၾကသည္။ သို႔ေသာ္ UNHCR ၏ အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားတိုင္းရင္း သားမ်ားၾကား၊ အထူးသျဖင့္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ဗမာလူမ်ိဳးမ်ားၾကား အျမင္မၾကည္လင္မႈႏွင့္ျပႆနာျဖစ္ လာႏိုင္ပါသည္။ စစ္ဖိနပ္ေအာက္ႏွိပ္ကြပ္ခံရတာခ်င္းအတူတူ ကမၻာကေပးေသာ အခြင့္အေရးႏွင့္ကူညီေစာင့္ ေရွာက္မႈခံရမႈတြင္ ကြဲျပားျခားနားေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ UNHCR ႏွင့္ ပူးေပါင္းၿပီး ကူညီေဆာင္ရြက္ေပး ေနေသာ NGO မ်ားမွတစ္ဆင့္ ဒုကၡသည္အျဖစ္ေလွ်ာက္ထားရမည္ဟု မေလးရွားႏိုင္ငံရွိ UNHCR မွ သတ္မွတ္ ေပးထားေသာေၾကာင့္ မိမိတို႔ႏွင့္သက္ဆိုင္ရာလူမႈအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၊ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔အစည္းမ်ားတြင္ စာရင္း ေပးၿပီး UNHCR ၏ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾကရသည္။

သို႔ေသာ္ UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕၏ စနစ္မက်ေသာ၊ တရားမွ်တမႈမရွိေသာေၾကာင့္ UNHCR အသိအ မွတ္ျပဳထားေသာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားအတြင္း မညီမွ်မႈမ်ား ျဖစ္ေပၚေနပါသည္။ ဗမာဒုကၡသည္မ်ားအစည္းအ႐ံုး ( ဘီအာအို ) အပါအ၀င္ အျခားျမန္မာဒုကၡသည္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားမွာ UNHCR ႏွစ္စဥ္ေပးေသာခြဲတမ္းတြင္ မပါ၀င္ သည္မွာ ႏွစ္အေတာ္ၾကာၿပီျဖစ္ပါသည္။ တစ္ျခားေသာ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔တစ္ခ်ိဳ႕မွာ ထပ္တလဲလဲ ေလွ်ာက္ ထားခြင့္ရေနပါသည္။ ဤသို႔ေသာ လုပ္ရပ္ႏွင့္စနစ္မွာ အလြန္မတရားတဲ့အျပင္ ကမၻာျပည္သူမ်ားကေပးအပ္ ထားေသာ အခြင့္အာဏာကို အလြဲသံုးစားျပဳရာေရာက္ေနပါသည္။ ထို႔ျပင္ UNHCR ကို ယံုၾကည္ကိုးစားၿပီး ပူး ေပါင္းကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေနေသာ ဗမာအဖြဲ႔အစည္းမ်ားအေပၚ၌လည္း UNHCR ယင္းသို႔ေသာ အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕ ၏လုပ္ရပ္မ်ားေၾကာင့္ အဖြဲ႔၀င္မ်ားမွ အထင္လြဲျခင္း၊ အထင္ေသးျခင္းမ်ားျဖစ္ေစပါသည္။ ဒါေၾကာင့္ UNHCR အပါအ၀င္ ဗမာအဖြဲ႔အစည္းဦးေဆာင္သူအပါအ၀င္ ေစတနာသန္႔သန္႔ျဖင့္ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႔လုပ္ကိုင္ကူညီေဆာင္ ရြက္ေပးေနေသာသူမ်ား၏ ဂုဏ္သိကၡာထိခိုက္က်ဆင္းေနရပါသည္။

UNHCR အရာရွိမ်ားအေနနဲ႔သိသင့္တာကေတာ့ မေလးရွားႏိုင္ငံရွိ တိုင္းရင္းသားဒုကၡသည္အဖြဲ႔အစည္း တစ္ခ်ိဳ႕သည္ သူတို႔ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးျဖစ္ေပမယ့္ သူတို႔ေဒသစကားမေျပာတတ္လွ်င္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ တျခားလူမ်ိဳးတစ္ဦးဦးႏွင့္ အိမ္ေထာင္က်သြားေသာ အမ်ိဳးသား၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကို သူတို႔အဖြဲ႔၀င္အျဖစ္ ၀င္ခြင့္ မျပဳေပ။ ယင္းအခ်က္ကို သူတို႔အဖြဲ႔၏စည္းမ်ဥ္း၊ စည္းကမ္းမ်ားကို ၾကည့္႐ွဳေလ့လာျခင္းျဖင့္ သိႏိုင္ပါသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံသားအားလံုးကို ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေနေသာ ဗမာဒုကၡသည္မ်ားအစည္းအ႐ံုး(ဘီအာအို) တြင္ တက္ေရာက္ပညာသင္ၾကားေနေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားမွာ ခ်င္း၊ ကရင္၊ မြန္၊ ရခိုင္၊ ထား၀ယ္၊ ရွမ္း လူမ်ိဳး အမ်ားစုျဖစ္ပါသည္။ ယခုလို တေျမတည္းေန၊ တေရတည္းေသာက္ေနႏိုင္ခဲ့ၾကေသာ ဗမာလူမ်ိဳးအပါအ၀င္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားတိုင္းရင္းသားအေပါင္းတို႔မွာ မေလး UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕၏ ညံ့ဖ်င္းေသာ၊ စနစ္မက်ေသာ၊ မတရားေသာ လုပ္ထံုးလုပ္နည္း၊ အခြင့္အာဏာအလြဲသံုးစားမႈ ႏွင့္ အႏိုင္က်င့္မႈမ်ားေၾကာင့္ အခ်င္းခ်င္း စိတ္ ၀မ္းကြဲၾကမလိုျဖစ္ၾကရသည္။

စစ္ဖိနပ္ေအာက္ ဖိႏွိပ္သတ္ျဖတ္ျခင္းအတူတူခံေနရေသာ ဘ၀တူလူမ်ိဳးအခ်င္းခ်င္း ယခုလိုခြဲျခားဆက္ ဆံေနျခင္းကို အျမန္ဆံုးေျဖရွင္းသင့္ပါၿပီ။ ယခုအခါ ကမၻာေပၚတြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ တည္ၿငိမ္ေရး၊ ဘာသာ၊ ကာ လာမခြဲျခားေရး ႏွင့္ လူသားအားလံုး အတူတူညီတူညီမွ် လူဂုဏ္သိကၡာကို ခံစား၊ စံစားခြင့္ရွိေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေန ခ်ိန္တြင္ အၾကင္နာတရားမဲ့ေသာ UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕ေၾကာင့္ မထိခိုက္ေစလိုပါ၊ မနစ္နာေစလိုေတာ့ပါ။

ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ ယခုလို မေလးရွားႏိုင္ငံရွိ ျမန္မာႏိုင္ငံသားဒုကၡသည္မ်ားႏွင့္ပတ္သတ္ၿပီး မေလးရွား UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕၏ မတရားေသာ၊ မူမမွန္ေသာ အေၾကာင္းအခ်က္မ်ားကို ေဖာ္ျပရျခင္းမွာ ျမန္မာလူမ်ိဳး မ်ားအပါအ၀င္ ကမၻာကပါ အျဖစ္မွန္၊ ျပႆနာအမွန္ကို သိေစလို၍ ျဖစ္ပါသည္။

ျပည္တြင္းတြင္လည္း စစ္အာဏာရွင္မ်ား၏ ဖိႏွိပ္ညွင္းပန္းမႈကိုခံရသည့္အျပင္၊ ယခုျပည္ပမွာပါ ခြဲျခား ဆက္ဆံမႈကို ခံေနရေသာဒုကၡသည္မ်ား၏ ဘ၀သည္ အသက္ရွင္လွ်က္ ဘ၀ေသေနသလိုပင္ျဖစ္သည္။ လူ သားစစ္စစ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လူသားတိုင္းခံစားထိုက္ေသာ လူ႔အခြင့္အေရးကို ခံစားခြင့္ျပဳရမည္၊ ခံစားခြင့္ရွိရ မည္။

ကၽြန္ေတာ့္တင္ျပခ်က္မ်ားအတြက္ အျပည့္အ၀တာ၀န္ယူပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ လူစြမ္းေကာင္းမ ဟုတ္သလို၊ သူရဲေကာင္းလည္းမဟုတ္ပါ။ သို႔ေသာ္ မတရားမႈကိုေတာ့ လက္မခံႏိုင္သူျဖစ္ပါသည္။ ယခုကဲ့သို႔ မေလး UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕၏ တရားမွ်တမႈမရွိေသာလုပ္ရပ္မ်ားကို သိရွိနားလည္သေဘာေပါက္သူမ်ားစြာ ရွိေၾကာင္း ယံုၾကည္ပါသည္။ မိမိတို႔၏ ျပည္တြင္းမွာ အမွန္တရားအတြက္ တိုက္ပြဲ၀င္လို႔ ျပည္ပသို႔ထြက္ေျပး တိမ္းေရွာင္လာခဲ့ရသူမ်ားအေနနဲ႔ ယခုႀကံဳေတြ႔ေနရေသာ UNHCR အရာရွိတစ္ခ်ိဳ႕၏ မတရားေသာ၊ အႏိုင္က်င့္ ခြဲျခားဆက္ဆံေနမႈကို ျပတ္ျပတ္သားသားထုတ္ေဖာ္ဆန္႔က်င္ဖို႔ အခ်ိန္တန္ၿပီလို႔ယူဆပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသားအခ်င္းခ်င္းလည္း စည္းစည္းလံုးလံုး၊ ညီညီညြတ္ညြတ္ႏွင့္၀ိုင္း၀န္းတိုင္ပင္အေျဖရွာသင့္ၿပီလို႔ တိုက္တြန္းခ်င္ပါသည္။ ယခုအခါမွာ အျပစ္မဲ့ျမန္မာႏိုင္ငံသားကေလးငယ္မ်ားႏွင့္အမ်ိဳးသမီးမ်ားမွာ အနာဂါတ္ ေပ်ာက္ေနပါၿပီ။ ေနာင္မ်ိဳးဆက္ေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုးအမွန္တရားႏွင့္ လူ႔အခြင့္အေရးအတြက္ ယခု ခ်ိန္ကစၿပီး အားလံုးညီညြတ္စြာ ေပးဆပ္ၾကပါစို႔။

ျမန္မာဒုကၡသည္မ်ား

၁၇ ဧၿပီ ၂၀၁၀
ေပးပို႔သူ အားေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္။

တ႐ုတ္တြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း ၾကီးမားေသာ စီးပြားေရး ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈမ်ား အပါအဝင္ စိုးရိမ္မႈမ်ားစြာ ရွိေနသည္။ အထူးသျဖင့္ ေရနံပိုက္လိုင္းစီမံကိန္း၊ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံေတာင္ပိုင္း ယူနန္ခ႐ိုင္သို႔ ျမန္မာျပည္အေနာက္ဘက္ ရခိုင္ကမ္းလြန္မွ ေရနံ ပို႔ေဆာင္ျခင္းတုိ႔ ျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ တ႐ုတ္သည္ ႏွစ္ႏုိင္ငံနယ္စပ္တေလွ်ာက္ ျဖစ္ေပၚေနေသာ တိုးပြားလာသည့္ ျပႆာနာမ်ားႏွင့္ ျမန္မာျပည္တြင္ ေနထိုင္ေသာ တ႐ုတ္လူမ်ဳိးမ်ား၏ လံုၿခံဳေရးတို႔အတြက္ပါ စုိးရိမ္ေနရသည္။ တ႐ုတ္လူမ်ဳိး တသန္း၏ ေလးပံုတပံုခန္႔သည္ လြန္ခဲ့သည့္ ၁ဝ ႏွစ္အတြင္းက စီပြားေရးႏွင့္ အလုပ္အကိုင္ အခြင့္အလမ္းမ်ား ရွာေဖြရန္ ျမန္မာျပည္ေျမာက္ပိုင္းသို႔ နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္ကာ ဝင္ေရာက္လာခဲ့ၾကသည္။

နယ္စပ္ေဒသမွ ပ်က္စီးေနေသာ အေျခအေနမ်ားႏွင့္အတူ လံုၿခံဳေရးအတြက္ စိုးရိမ္မႈ တိုးပြားလာေနသည္။ ၿပီးခဲ့သည့္ အပတ္က ယူနန္ျပည္နယ္ၿမိဳ႕ေတာ္ ကူမင္းအေျခစိုက္ အစုိးရထိန္းခ်ဳပ္ေသာ ခ႐ိုင္ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားက ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္း ရွိေနေသာ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံသားမ်ား ေနရပ္သို႔ အျမန္ဆံုးျပန္လာရန္ တ႐ုတ္အစုိးရ၏ ေၾကညာခ်က္ကို ထုတ္လႊင့္ခဲ့သည္။

၎၏ ေနာက္တြင္ လြန္ခဲ့သည့္လက ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ကိုးကန္႔တပ္ဖဲြ႔ႏွင့္ စစ္တပ္ၾကား စစ္ေရးပဋိပကၡတြင္ နယ္စပ္ေဒသ၌ ေနထိုင္ေသာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသားမ်ား ဆက္ဆံခံခဲ့ရသည္မ်ားကို လြန္ခဲ့သည့္ ရက္ပိုင္းကတည္းက တ႐ုတ္က စစ္အစိုးရကို ပံုမွန္ပင္ ျပစ္တင္ေဝဖန္လာခဲ့သည္။ ၿပီးခဲ့သည့္တပတ္ထုတ္ ေၾကညာခ်က္တြင္ တ႐ုတ္ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီးက တ႐ုတ္ႏွင့္ နယ္ခ်င္းကပ္ ျမန္မာျပည္အေရွ႕ေျမာက္တြင္ ကိုးကန္႔ႏွင့္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ျပႆာနာသည္ ထိုေဒသရွိ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသားမ်ား အခြင့္အေရးမ်ားႏွင့္ အက်ဳိးစီးပြားကို ထိခိုက္ေစခဲ့သည္ဟု ေျပာခဲ့သည္။ စစ္အစိုးရအေနႏွင့္ အလားတူျဖစ္ရပ္မ်ဳိး ထပ္မျဖစ္ေစရန္ ေသခ်ာစြာ လုပ္ေဆာင္သင့္သည္ဟု ေျပာေသးသည္။

စစ္အစိုးရက ေဒသတြင္း၌ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ျပန္ရေနၿပီး တ႐ုတ္နယ္စပ္သို႔ ထြက္ေျပးေသာ ဒုကၡသည္အမ်ားစု ျပန္လာၿပီဟု ေျပာဆိုခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ျမန္မာႏွင့္ ထိစပ္ေနေသာ တ႐ုတ္ျပည္နယ္စပ္ရွိ ေဒသခံမ်ားအဆိုအရ ကိုးကန္႔ေဒသမွသာ မဟုတ္ဘဲ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာတုိ႔သည္ နယ္စပ္ကိုျဖတ္ေက်ာ္ကာ ခိုလႈံရာ ရွာေဖြေနဆဲဟု ဆိုသည္။ အမ်ားစုမွာ တ႐ုတ္လူမ်ဳိး စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္မ်ား ျဖစ္သည္။ ဒုကၡသည္ ၄ ေသာင္းနီးပါးသည္ တိုက္ပြဲမ်ား ျဖစ္ပြားခ်ိန္တြင္ တ႐ုတ္ဘက္သို႔ ထြက္ေျပးခဲ့ၾကသည္။

သူတို႔သည္ တ႐ုတ္အာဏာပိုင္မ်ားက ေဆာက္လုပ္ေပးေသာ ယာယီဒုကၡသည္စခန္းမ်ား၌ ေနထိုင္ၾကသည္။ တရားဝင္ပင္ ထိုဒုကၡသည္မ်ားကို ထိုအခ်ိန္ကတည္းက သီးျခားခြဲထားကာ ျမန္မာျပည္သို႔ ျပန္ပို႔ခဲ့သည္။ “ကိုးကန္႔ၿမိဳ႕ေတာ္ ေလာက္ကိုင္ဟာ သရဲသဘက္ၿမိဳ႕လို ရွိေနဆဲပါပဲ“ ဟု မၾကာေသးခင္က ထိုေဒသကို သြားေရာက္ခဲ့ေသာ ႏိုင္ငံျခားသား ဧည့္သည္တဦးက မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။ ရွမ္းျပည္နယ္အေရွ႕ပိုင္းရွိ အဓိက နယ္စပ္ၿမိဳ႕ေတာ္ အပါအဝင္ အဓိကၿမိဳ႕ၾကီးမ်ား အမ်ားစုမွာလည္း ေျပာင္တလင္းခါေနသည္ဟု သူက ဆက္ေျပာသည္။

နယ္စပ္တေလွ်ာက္ အေနာက္ဘက္ ကခ်င္ေဒသမွ အေရွ႕ဘက္ ရွမ္းေဒသအထိမွ ေဒသခံမ်ားသည္ အျခား ေတာ္လွန္ေရး အင္အားစုမ်ား အထူးသျဖင့္ ကခ်င္၊ ဝ ႏွင့္ စစ္တပ္ၾကား ျဖစ္ပြားလာႏိုင္သည့္ တိုက္ပြဲမ်ားကို စိုးရိမ္ေၾကာက္ရြံ႕သျဖင့္ တ႐ုတ္ျပည္တြင္းသို႔ ထြက္ေျပးေနသည္ဟု ထိုေဒသသို႔ စီးပြားေရးလုပ္ရန္ သြားေရာက္ခဲ့ေသာ အိႏၵိယ စြန္႔ဦးစီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္တဦးက ဆုိသည္။ “လူတိုင္းက ႏွစ္ ၂ဝ ရွိၿပီျဖစ္တဲ့ အပစ္ရပ္ သေဘာတူညီခ်က္ကို ျမန္မာစစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြက ဖ်က္ဆီးပစ္ၿပီး တိုက္ပြဲေတြ ျပန္ျဖစ္လာေတာ့မွာကို စိုးရိမ္ေနၾကတယ္“ ဟု တ႐ုတ္နယ္စပ္ၿမိဳ႕ ေရႊလီ၌ ေနထိုင္ေသာ ကခ်င္ ေက်ာင္းသားတဦးက ေျပာသည္။

“စစ္အစိုးရရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ဟာ ေနာက္ႏွစ္မွာလုပ္မယ့္ ေရြးေကာက္ပြဲ မတိုင္ခင္ တိုင္းရင္းသားေတာ္လွန္ေရး တပ္ေတြကို လက္နက္ျဖဳတ္သိမ္းၿပီး နယ္ျခားေစာင့္တပ္ ျဖစ္လာေစဖို႔ပဲ“ ဟု ဦးဝင္းမင္းက ေျပာသည္။

အပစ္ရပ္အဖဲြ႔မ်ားသည္ ေအာက္တိုဘာ ၂၄ ရက္ေန႔ ေနာက္ဆံုးထား၍ ျမန္မာစစ္တပ္၏ ထိန္းခ်ဳပ္မႈေအာက္၌ နယ္စပ္ ရဲလံုၿခံဳေရးတပ္မ်ားအျဖစ္ လက္နက္ျဖဳတ္သိမ္းေပးရန္ စစ္အစိုးရ၏ အမိန္႔ကို လိုက္နာရန္ႏွင့္ လာမည့္ႏွစ္တြင္ ျပဳလုပ္ရန္ စီစဥ္ထားေသာ ေရြးေကာက္ပြဲကို ဝင္ေရာက္ရန္ျဖစ္သည္ဟု သူက မဇၥ်ိမကို ဆက္ေျပာသည္။

ယခုႏွစ္အေစာပိုင္းတြင္ စစ္အစုိးရသည္ ထိုေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔မ်ား အထူးသျဖင့္ ဝ ႏွင့္ ကူညီညႇိႏႈိင္းေပးရန္ ၂ဝဝ၄ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာအတြင္း ရာထူးမွျဖဳတ္ခ်ကာ ရန္ကုန္တြင္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ က်ခံထားရေသာ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ေဟာင္းႏွင့္ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး အၾကီးအကဲေဟာင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးခင္ညြန္႔၏ အကူအညီကို ရယူရန္ ၾကိဳးစားခဲ့သည္။ ဦးခင္ညြန္႔သည္ လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ ၂၀ က ယခုအပစ္ရပ္မ်ားကို သေဘာတူညီခ်က္ စတင္ဦးေဆာင္ျပဳလုပ္ခဲ့ကာ၊ သူ႔ကို တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္ အမ်ားအျပားက ယံုၾကည္ၾကဆဲျဖစ္သည္။ သူက ရာထူးခ်ခံရၿပီးေနာက္ ေထာင္ခ်ခံခဲ့ရေသာ သူ၏ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး အရာရွိ ၃၀၀ ကို ျပန္လႊတ္ေပးလွ်င္ လုပ္ေဆာင္ေပးမည္ဟု သေဘာတူခဲ့သည္။ စစ္အစုိးရက သူ၏ ေတာင္းဆိုမႈကို ျငင္းဆိုခဲ့ကာ၊ နယ္စပ္တေလွ်ာက္ရွိ အဓိက တိုင္းရင္းသား အင္အားစုမ်ားျဖစ္ေသာ ကခ်င္၊ ကိုးကန္႔၊ ဝႏွင့္ အလြန္တရာ နီးကပ္ေသာ ဆက္ဆံေရးရွိသည့္ တ႐ုတ္ဘက္သို႔ လွည့္လာခဲ့သည္။ တ႐ုတ္၏ အကူအညီေပးရန္ တံု႔ဆိုင္းေနမႈက စစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို ေဒါသထြက္ေစခဲ့သည္။

ယခုအခါ ေဒသတြင္းရွိ အျခားႏုိင္ငံမ်ားႏွင့္ စစ္အစိုးရကို စစ္မွန္သည့္ ႏုိင္ငံေရး အေျပာင္းအလဲႏွင့္ မိတ္ဆက္ေပးႏုိင္ရန္ တြန္းအားေပးေရးအတြက္ အျပည္အျပည္ဆိုင္ရာမွ ခ်ဥ္းကပ္မႈမ်ားအေပၚ အေရးၾကီးေသာ ႐ုိက္ခတ္မႈ ျဖစ္ေပၚေစႏုိင္သည့္ ႏုိင္ငံႏွစ္ခုအၾကား တည္ရွိေနေသာ ထင္ရွားသည့္ အက္ကြဲေၾကာင္းသည္ ပိုမို၍ သက္ေသျပလာႏိုင္သည္။

နယ္စပ္ေဒသရွိ အထူးသျဖင့္ ကိုးကန္႔ႏွင့္ " ဝ " က့ဲသုိ႔ေသာ တိုင္းရင္းသား အုပ္စုအမ်ားစုသည္ စစ္အစိုးရႏွင့္ အပစ္ရပ္ သေဘာတူညီမႈ ရယူထားသလို၊ အစဥ္အလာအားျဖင့္လည္း တ႐ုတ္အာဏာပိုင္မ်ားႏွင့္ နီးကပ္ေသာ ဆက္သြယ္မႈမ်ား ရွိေနသျဖင့္ ႏွစ္ႏုိင္ငံအၾကား ၾကီးထြားလာေသာ ဆန္႔က်င္ကဲြျပားလာမႈသည္ ထိုေဒသကို သိသာစြာ သက္ေရာက္ႏုိင္ သည္။ စီးပြားေရးႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈအရပါ ထိုေဒသသည္ ျမန္မာထက္ တ႐ုတ္ႏွင့္ ပိုမိုနီးစပ္ေလသည္။

ထိုတိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ အမ်ားအျပားသည္ က်န္းမာေရး ကုသမႈခံယူရန္ နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္၍ တ႐ုတ္ေဆး႐ံုမ်ားသို႔ သြားေရာက္သလုိ၊ သူတို႔၏ သားသမီးမ်ားကို တ႐ုတ္ေက်ာင္းမ်ားသို႔ ပို႔ထားသည္။ တ႐ုတ္ဘာသာစကားႏွင့္ တ႐ုတ္ေငြ ယြမ္ကိုပင္ ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း ကိုးကန္႔ႏွင့္ ဝ" ေဒသတခုလံုး၌ သံုးစြဲၾကသည္။

ျမန္မာျပည္တြင္းရွိ သူတို႔၏ တိုင္းရင္းသား ညီအကိုမ်ားျဖစ္ေသာ ဝ"၊ ကိုးကန္႔ႏွင့္ ဗဟိုအစိုးရအၾကား ေရြးခ်ယ္ရန္ ေပက်င္းကုိ ဖိအားေပးသည့္ မည္သည့္အရာမဆို ေပက်င္းအား ၾကီးမားေသာ ျပႆာနာ ျဖစ္ေစသည္။ အဆံုး၌ ျမန္မာႏွင့္ တ႐ုတ္၏ တကယ့္ သဘာဝအေျခအေနကို ထင္ရွားစြာ ျပသေပလိမ့္မည္။

ေပက်င္းသည္ ယခုအခါ ျမန္မာ၏ ပိုမိုရွည္ၾကာေသာ ေစာင့္သိမႈႏွင့္ပတ္သက္၍ ပိုမုိ စိတ္ပူပန္ေနရသည္။ စစ္အစိုးရသည္ ၿပီးခဲ့သည္ ႏွစ္အနည္းငယ္တြင္ တ႐ုတ္၏ အဓိကမဟာမိတ္ျဖစ္ကာ၊ အေရွ႕ေတာင္အာရွမွ နည္းဗ်ဴဟာေျမာက္ မိတ္ေဆြ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဝါရွင္တန္ႏွင့္ ျမန္မာအၾကား စတင္ဖြင့္လွစ္လာေသာ ညႇိႏႈိင္းမႈသည္ တ႐ုတ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားကုိ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေစကာ၊ သူတို႔သည္ ေဒသတြင္းတြင္ အေမရိကန္၏ ဆက္ဆံေရး ျပန္လည္တည္ေဆာက္မႈကို သံသယရွိေနဆဲျဖစ္ၿပီး၊ အေမရိကန္က တ႐ုတ္ကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ေရး နည္းဗ်ဴဟာေဟာင္းသို႔ ျပန္ေရာက္သြားမည္ကိုပါ စိုးရိမ္ေနသည္။ ထိုေဒသကို ေပက်င္းက သူ၏ ေနာက္ဘက္ၿခံအျဖစ္ သေဘာထားကာ လႊမ္းမိုးရန္ မည္သည့္ ၾကိဳးပမ္းမႈကိုမဆို ၾကိဳဆိုမည္ မဟုတ္ေပ။

တ႐ုတ္က အေရွေတာင္အာရွမွ သူ၏ လႊမ္းမိုးမႈ က်ဆင္းလာေနၿပီေလာဟူ၍ စိုးရိမ္ေနသည္။ ဗီယက္နမ္သည္ မည္သည့္အခါကမွ ခိုင္မာစြာ ေထာက္ခံခဲ့သူ မဟုတ္ခဲ့သလို၊ ေပက်င္းက စိုးရိမ္ေနသမွ် ကာလပတ္လံုး တခါတရံတြင္ ဟႏြဳိင္း၏ အဓိက အက်ဳိးစီးပြားသည္ ဝါရွင္တန္ႏွင့္ အဆင္ေျပေနသည္။ မၾကာေသးခင္က ကေမၻာဒီးယားႏွင့္ ထိုင္းသည္ အေမရိကန္ႏွင့္ ဆက္ဆံေရး ပိုမိုခိုင္ၿမဲလိုက္ေသာအခါ တ႐ုတ္၏ နည္းဗ်ဳဟာဆိုင္ရာ စိုးရိမ္မႈသည္ ပိုမိုတိုးပြားလာသည္။

ယခုအခါ သူ၏ ေက်ာက္သားကဲ့သို႔ ခိုင္ၿမဲခဲ့ေသာ မဟာမိတ္သည္ ဝါရွင္တန္ႏွင့္ ဆက္ဆံေရးတိုးျမႇင့္၍ ဆြဲေဆာင္မႈမ်ား စတင္ျပဳလုပ္ေနေပၿပီ။ “တ႐ုတ္ဟာ ျမန္မာျပည္က မၾကိဳဆိုသင့္တဲ့ ထိုးေဖာက္ဝင္ေရာက္လာမႈေတြကို ျပင္းထန္တဲ့ စိတ္လႈပ္ရွားမႈေတြနဲ႔ တုံ႔ျပန္ပါလိမ့္မယ္“ ဟု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အတၳဳပၸတၱိေရးသူႏွင့္ ျမန္မာ့အေရး ကၽြမ္းက်င္သူ ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံသား ဂ်ပ္စတင္ဝင္တယ္က မဇၥ်ိမကို ေျပာသည္။

ေပက်င္း၏ လက္ရွိ စိုးရိမ္မႈသည္ သူတို႔၏ မတည္ၿငိမ္ေသာ အေျခခံရွိသည့္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ ဆက္ဆံေရးမွ ထြက္ေပၚလာျခင္းပင္။ တ႐ုတ္အစုိးရသည္ စစ္အစိုးရကုိ သံသယရွိဆဲပင္။ “က်ေနာ္တို႔ ထိုင္းနဲ႔ ေတြ႔တဲ့အခါ သူတို႔က တ႐ုတ္ကိုပဲ ၾကည့္တယ္။ တ႐ုတ္နဲ႔ပဲ စကားေျပာတယ္။ ဒါေပမဲ့ ျမန္မာေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ ေတြ႔တဲ့အခါ သူတို႔က တ႐ုတ္နဲ႔ စကားမေျပာဘဲ၊ ေတာင္အာရွကိုပဲ ၾကည့္တယ္“ ဟု အဆင့္ျမင့္ တ႐ုတ္အစုိးရ အရာရွိတဦးက ေျပာသည္။

“ျမန္မာနဲ႔ တ႐ုတ္ဟာဆိုရင္ တကယ့္မိတ္ေဆြေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ ဥပမာ - ထုိင္းနဲ႔လိုေပါ့။ ဒါဟာ မက္ခီယာဗယ္လီရဲ႕ ဆက္ဆံေရးမ်ဳိးပါပဲ။ (မက္ခီယာဗယ္လီသည္ ႏုိင္ငံေရးတြင္ လွ႔ဲစားမႈမ်ား တင္ျပခဲ့သူ ျဖစ္သည္) ။ အဲ့ဒါကေတာ့ ‘က်ေနာ္တို႔ အဓိက လိုခ်င္တာအတြက္ အဲဒီမွာ ရွိေနတာပါ။ သူတို႔လည္း သူတို႔လိုခ်င္တာအတြက္ အဲဒီမွာ ရွိေနတာပါ’ “ ဟု သူက ေျပာသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံ သံတမန္ဆက္ဆံေရးအရဆိုလွ်င္ ထိုအရာသည္ လြယ္ကူစြာ ေရႊ႔ပစ္ႏိုင္ေသာ ဆက္္ဆံေရးမ်ဳိး ျဖစ္သည္။ “ဒါေပမဲ့ အဲဒါဟာ မၾကာခင္မွာ ပိုျပင္းထန္လာႏိုင္မွာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး“ ဟု ဦးဝင္းမင္းက ေျပာသည္။ “ျမန္မာဟာ တ႐ုတ္ကို စီးပြားေရးအရ အရမ္းကို မီွခိုေနရၿပီး၊ ေပက်င္းကို သူ႔ရဲ႕ အဓိက မဟာမိတ္အျဖစ္ကေန စြန္႔ပစ္လိုက္ဖို႔ တကယ္စဥ္းစားဖို႔ဆိုတာ အရမ္းကို ေဝးလြန္းပါတယ္“ ဟု သူက ဆက္ေျပာသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ႏိုင္ငံျခား တိုက္႐ိုက္ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ ၉ဝ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္သည္ တ႐ုတ္ပင္ ျဖစ္သည္။ အေနာက္ကမၻာက ဦးေဆာင္ေသာ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈ ဆက္ရွိေနစဥ္ မေဝးေသာ အနာဂတ္တြင္ ေျပာင္းလဲႏိုင္ရန္မွာ မျဖစ္ႏုိင္ေပ။

“စီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔မႈေတြဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံကုိ တိုက္ခိုက္ဖို႔ ႏိုင္ငံေရးလက္နက္အျဖစ္ အသံုးခ်ေနတာျဖစ္ၿပီး၊ တရားမွ်တမႈ မရွိဘူးလို႔ က်ေနာ္တို႔ စဥ္းစားပါတယ္“ ဟု ၿပီးခဲ့သည့္လက ျမန္မာဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးသိန္းစိန္က ကုလသမဂၢ ႏွစ္ပတ္လည္ အေထြအေထြညီလာခံ အစည္းအေဝးတြင္ ေျပာၾကားခဲ့သည္။ သံသယ ရွိစရာမလိုေအာင္ပင္ ျမန္မာ၏ အေမရိကန္ႏွင့္ ေဆြးေႏြးခ်င္လာေသာ စိတ္ဝင္စားမႈသည္ စစ္အစိုးရ၏ အဓိက စိုးရိမ္မႈျဖစ္ေသာ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔မႈ ပယ္ဖ်က္ေပးရန္၊ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာမွ လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားေသာ အကူအညီႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး အကူအညီမ်ား ႏိုင္ငံတြင္း လွိမ့္ဝင္လာေစရန္ႏွင့္ ႏိုင္ငံျခား ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈမ်ားကို စြဲေဆာင္ရန္တို႔ေၾကာင့္ ႐ုန္းထလာရျခင္း ျဖစ္သည္။

“ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြဟာ ေထာက္ခံသူႏိုင္ငံ တခုထဲေပၚမွာ အရမ္းမီွခိုရတာကို မၾကိဳက္ၾကမွာ ေသခ်ာသလို၊ အေမရိကန္နဲ႔ တျခားႏိုင္ငံေတြျဖစ္တဲ့ အာဆီယံလိုမ်ဳိး၊ အိႏၵိယလိုမ်ဳိးနဲ႔ ပိုေကာင္းတဲ့ ဆက္ဆံေရးေတြအားျဖင့္ တ႐ုတ္ရဲ႕ လႊမ္းမိုးမႈကို ခ်ိန္ညႇိဖို႔ ၾကိဳးစားၾကမွာ ျဖစ္ေပမယ့္လည္း သူတို႔ဟာ တ႐ုတ္နဲ႔ ဆက္ထားတဲ့ အသက္ေသြးေၾကာၾကီးကို မေဝးေတာ့တဲ့ အခ်ိန္မွာ ျဖတ္ဖို႔ေတာ့ စဥ္းစားၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး“ ဟု ဦးဝင္းမင္းက ေျပာသည္။

သို႔ေသာ္ စစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ေပက်င္းႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး စိတ္ပ်က္ေနသည္ဆိုေသာ အခ်က္မွ ေျပးထြက္၍ မရပါ။ တ႐ုတ္သံ႐ံုးသည္ တ႐ုတ္ ျပည္သူ႔သမၼတႏိုင္ငံ တည္ေထာင္ျခင္း ႏွစ္ ၆၀ ျပည့္ အခမ္းအနားအတြက္ မ်ားျပားလွေသာ အခမ္းအနားမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ ေနာက္တေန႔ ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာ မ်က္ႏွာဖံုးတြင္ သံမႉး၏ မိန္႔ခြန္း သို႔မဟုတ္ ေနရာ၊ ျဖစ္ရပ္၏ အေရးၾကီးမႈကို အနည္းငယ္မွ်သာ ေဖာ္ျပခဲ့ကာ၊ ထိုအစား အတြင္းေရးမႉး (၁) ၏ တက္ေရာက္မႈကို သိသာစြာ အေရးစိုက္ေဖာ္ျပခဲ့သည္။ ၎သည္ ၿပီးခဲ့သည္လက ျမန္မာတိုင္းမ္တြင္ တိဘက္ေခါင္းေဆာင္ ဒလိုင္လားမား ထိုင္ဝမ္သို႔ ၾကြေရာက္သြားေသာ သတင္းေဆာင္းပါးကုိ ေဖာ္ျပခြင့္ျပဳခဲ့ၿပီး၊ ေနာက္ထပ္ ျဖစ္ေပၚခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ထိုအျဖစ္အပ်က္မ်ားသည္ စစ္အစုိးရက တ႐ုတ္အား မၾကိဳက္ႏွစ္သက္ေသာ သေကၤတကို ရွင္းလင္းစြာ အခ်က္ျပလုိက္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္ တ႐ုတ္လွ်ဳိ႕ဝွက္အဖြဲ႔မွ မၾကာေသးခင္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီးသန္းေရႊအား ေတြ႔ရွိၿပီးေနာက္တြင္ ေတြးဆမႈမ်ားသည္ ျပင္ဆင္မႈမ်ားေပၚတြင္ ေရာက္ရွိေနၿပီး ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေနႏိုင္သည္။ တ႐ုတ္သည္ စစ္အစိုးရႏွင့္ အကာအရံမ်ားကို ျပန္လည္ျပင္ဆင္ရန္ ဝ႐ုန္းသုန္းကားပင္ ၾကိဳးစားေနသည္။ ဥပမာတခုအေနႏွင့္ ယခုလတြင္ ကုလလံုၿခံဳေရးေကာင္စီ၌ ျမန္မာကို အစည္းအေဝး၌ ေဆြးေႏြးရန္ ေခါင္းစဥ္အျဖစ္ မပါရွိေစေရး ေသခ်ာေစရန္ တ႐ုတ္မွ သံတမန္ေရးရာအရ စတင္ခဲ့မႈပင္ ျဖစ္သည္။

ေပက်င္းသည္ တိုးပြားလာေသာ စုိးရိမ္မႈမ်ားႏွင့္ မည္သည့္ ျမန္မာႏွင့္ အေမရိကန္ၾကား ေနာက္ထပ္ ညႇိႏႈိင္းမႈမ်ားကိုမဆို ေစာင့္ၾကည့္မည္သာ ျဖစ္သည္။ ယခုအခ်ိန္အထိ ၎သည္ နီးကပ္ေသာ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္ ႏွစ္ႏုိင္ငံၾကား၊ ေပါက္ေဖာ္မ်ားအၾကား သို႔မဟုတ္ ဇနီးေမာင္ႏွံၾကားတြင္ပင္ ျငင္းခုန္စရာ ျပႆာနာ ျဖစ္ေနသည္ဟု ထိုအေျခအေနမ်ားကို နီးကပ္စြာ ေစာင့္ၾကည့္ေနေသာ အာရွသံတမန္တဦးက ဆိုသည္။

သို႔ေသာ္ အဆံုးတြင္ အေပၚစီးရမည့္သူမွာ ျမန္မာပင္ ျဖစ္ႏိုင္သည္။ တ႐ုတ္၏ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ စီးပြားေရး၊ ကုန္သြယ္ေရး၊ စစ္ေရးပတ္သက္မႈမ်ားက စစ္အစုိးရအား အေပၚစီးရမႈကိုသာ ပိုမိုေစသည္။ ယခုကိစၥမွာ စစ္အစုိးရေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ သူတို႔၏ ၾကြက္သားမ်ားကို မည္မွ်အထိ အတုိးအေလ်ာ့ ေပ်ာ့ေျပာင္းႏုိင္ၾကမည္လည္းဆိုသည္ပင္ ျဖစ္သည္။

While never ending our struggle for democracy, the NLD has continually sought to engage the regime and open a dialogue -- based on peace and mutual respect -- that could address Burma's critical political as well as social problems. Make no mistake -- these two issues are linked. Burma was once the rice bowl of Asia. Today, because of the regime's destructive economic policies and its use of oppression to maintain military rule, Burma is a shattered, poverty-stricken country.

The regime is seeking to place a veneer of legitimacy on itself through showcase "elections" and claiming that "disciplined democracy" will be instituted next year. Yet in May 2008, just days after a massive cyclone devastated Burma and killed more than 100,000 people, the regime used a farcical process to claim that 93 percent of voters chose to adopt a constitution that permanently enshrines military rule and prevents those with undefined "foreign ties" from holding public office -- catch-all provisions that would bar Suu Kyi and democracy activists from seeking office.

Some international observers view next year's planned elections as an opportunity. But under the circumstances imposed by the military's constitution, the election will be a sham. We will not sacrifice the democratic principles for which many millions of Burmese have marched, been arrested, been tortured and died to participate in a process that holds no hope whatsoever for bringing freedom to our country.

The demands of the NLD are reasonable. In April we issued another declaration to encourage engagement with the military that called for the release of all political prisoners, a full review of the constitution, reopening of all NLD offices and the right to freely organize. The regime's answer is the continued jailing of Suu Kyi and 2,000 other activists, massive military offensives against ethnic groups and the enforcement of rules to gag democracy.

How can the international community play a meaningful role? First, officials such as Webb should stop fear-mongering about China. His language about containing China, and working with Burma's regime to do so, is based on an outdated and unrealistic thesis. Suu Kyi rejected such notions by informing Webb that "we will not deal with anyone with fear and insecurity. We will deal with anyone, China, America, India, equally and friendly. As we can't choose our neighbors, we understand that we need to have a good relationship with China." Second, the NLD encourages other countries and international organizations to engage with Burma's military leaders to persuade them to engage with us and Burma's ethnic groups. The United States and many other nations have imposed sanctions on Burma. That is their decision and in keeping with their justified solidarity with the democratic values that we all hold so dear. If the regime genuinely engages with the NLD and ethnic representatives, releases political prisoners, ceases attacks against ethnic minorities and takes additional steps to build a true democratic state, these sanctions will be repealed at the right time.

In the meantime, let no one doubt our resolve. The NLD is a reflection of Burmese society. We will not be cowed or coerced into participating in a fatally flawed political process that robs the Burmese people of the freedom for which we struggle. We stand ready to engage, but we are more than willing to continue our struggle for the democratic values that so many have given their lives and their freedom to achieve.

U Win Tin is a member of the Central Executive Committee and a founder of Burma's National League for Democracy party. He was a political prisoner from 1989 to 2008. Support 1991 Nobel Peace Prize recipient Aung San Suu Kyi and the struggle for freedom and democracy in Burma:

............................................xxxxxxxxxxxxxx...........................................................

ျမန္မာျပည္သူေတြအတြက္ မလိုအပ္တဲ့ 'ေရြးေကာက္ပြဲ'

မၾကာေသးခင္က အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ ဂ်ိမ္းဝက္ဘ္ က်ေနာ့္တိုင္းျပည္ကို အလည္အပတ္သြားခဲ့တာ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ၊ အက်ဥ္းက်ခံေနရတဲ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏိုဘယ္ဆုရွင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔နဲ႔ ေတြ႔ဆံုစကားေျပာခဲ့တာေတြအေပၚ လူေတြက အမ်ားႀကီးအာ႐ံုစိုက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဝက္ဘ္က ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အုပ္စိုးသူအာဏာပိုင္ေတြနဲ႔ အဓိပၸာယ္ရွိရွိေတြ႔ဆံု ေဆြးေႏြးခ်င္တာကို က်ေနာ္နားလည္ပါတယ္။ ကံမေကာင္းအေၾကာင္းမလွတာကေတာ့ သူ႔ႀကိဳးပမ္းခ်က္ေတြဟာ က်ေနာ္ တို႔ဒီမိုကေရစီလႈပ္ရွားမႈႀကီးကို ထိခိုက္နစ္နာေစၿပီး မွားယြင္းတဲ့အေၾကာင္းအရာေပၚမွာ အေလးထားခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ အေၾကာင္းအရာကေတာ့ ေရရွည္ႏိုင္ငံေရးမဟာဗ်ဴဟာရဲ႕ အစိတ္အပိုင္းတခုအျဖစ္ ပါဝင္ဆင္ႏႊဲဖို႔ ဝက္ဘ္က က်ေနာ္တို႔ကို စဥ္းစားေစခ်င္တဲ့ ေရွ႕ႏွစ္ "ေရြးေကာက္ပြဲ" အလားအလာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ စစ္အစိုးရက စီစဥ္ထားတဲ့ ဟန္ျပေရြး ေကာက္ပြဲဟာ က်ေနာ္တို႔ ျပည္သူလူထုေတြ လိုလားေနတဲ့လြတ္လပ္ေရးကို သေရာ္ေမာ္ကားလုပ္ၿပီး စစ္အာဏာရွင္ စနစ္ကို ထာဝရတည္တန္႔ေအာင္ လုပ္သြားမွာျဖစ္ပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔ဆီက ေနာက္ဆံုးက်င္းပခဲ့တဲ့ လြတ္လပ္တဲ့ေရြးေကာက္ပြဲမွာ ျမန္မာျပည္သူေတြဟာ မဲဆႏၵအျပတ္အသတ္နဲ႔ စစ္တပ္အုပ္စိုးမႈကို ပယ္ခ်ခဲ့ၿပီး က်ေနာ္တို႔အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကို လႊတ္ေတာ္ေနရာ ၈၀ ရာခုိင္ႏႈန္း ႏွင္းအပ္ခဲ့ပါ တယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကို အစိုးရဖြဲ႔ခြင့္ေပးဖို႔ စစ္အုပ္စုကျငင္းဆန္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေရြးေကာက္ပြဲၿပီးေနာက္ ၁၉ ႏွစ္ အတြင္းမွာ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေရး လႈပ္ရွားတက္ႂကြသူေတြဟာ တရားမွ်တမႈ၊ တဦးခ်င္းအခြင့္အေရး၊ တိုင္းရင္းသား အခြင့္အေရး၊ ျမန္မာျပည္သူအားလံုးကိုကိုယ္စားျပဳတဲ့ ဒီမိုကေရစီအစိုးရပံုသ႑ာန္တို႔ကို ၿငိမ္းခ်မ္းစြာေတာင္းဆို ေဖာ္ျပ ေနရင္း အက်ဥ္းခ်မႈ၊ ၿခိမ္းေျခာက္မႈ၊ ညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္မႈ နဲ႔ အသက္ဆံုးပါးမႈတို႔ကို ၾကံဳခဲ့ရပါတယ္။

အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဟာ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ဒီမိုကေရစီေရးတိုက္ပြဲကို တခါမွမရပ္နားခဲ့သလို စစ္အစိုးရနဲ႔ ထိေတြ႔ဆက္ဆံၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ အျပန္အလွန္ေလးစားေရးအေျခခံေပၚမွာ ျမန္မာျပည္ရဲ႕အခ်က္အခ်ာ ႏိုင္ငံေရးျပႆနာ လူမႈေရးျပႆနာေတြ ကိုင္တြယ္ ေျဖရွင္းႏုိင္မယ့္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပြဲျပဳလုပ္ဖို႔လည္း ေတာက္ေလွ်ာက္ႀကိဳးပမ္းခဲ့ပါတယ္။ ဒီကိစၥႏွစ္ရပ္ဟာ ဆက္စပ္ေနတာကို လံုးဝသံသယမရွိပါနဲ႔။ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ တခ်ိန္တခါက အာရွတိုက္ရဲ႕စပါးက်ီႀကီးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီကေန႔မွာေတာ့ စစ္အစိုးရရဲ႕ စီးပြားေရးအဖ်က္ေပၚလစီေတြနဲ႕ စစ္အာဏာထိန္းထားႏိုင္ဖို႔ ဖိႏွိပ္အုပ္ခ်ဳပ္ေနတာေၾကာင့္ ဆင္းရဲတြင္းနက္ေနတဲ့ ဗယုတ္ သုကၡတိုင္းျပည္ ျဖစ္ေနပါၿပီ။

စစ္အစိုးရဟာ ဟန္ျပ"ေရြးေကာက္ပြဲ"ကတဆင့္ သူ႔ကိုယ္သူ တရားဝင္မႈမ်က္ႏွာဖံုးတပ္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းေနၿပီး "စည္းကမ္းျပည့္ဝ တဲ့ဒီမိုကေရစီ"ကို လာမယ့္ႏွစ္မွာထူေထာင္မယ္လို႔ ေႂကြးေၾကာ္ေနပါတယ္။ ၂၀၀၈ ခု ေမလမွာ ဧရာမေလမုန္တိုင္းႀကီး တခုက ဗမာျပည္ကို ေထာင္းေထာင္းေခ်၊ လူ တသိန္းေက်ာ္ အသက္ဆံုးေစခဲ့ၿပီးေနာက္ ရက္ပိုင္းအတြင္းမွာ စစ္အစိုးရက ရယ္စရာေကာင္းတဲ့ လုပ္ဇာတ္ တခုသံုးၿပီး၊ စစ္အာဏာကို ရာသက္ပန္ဦးထိပ္ထားမယ့္အေျခခံဥပေဒကို မဲဆႏၵရွင္ ၉၃ ရာခုိင္ႏႈန္းက ေထာက္ခံေၾကာင္း ေၾကညာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအေျခခံဥပေဒဟာ အဓိပၸာယ္ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မရွိလွတဲ့ "ႏိုင္ငံျခားအဆက္အသြယ္" ရွိသူေတြကို အစိုးရရာထူးမယူေစဖို႔ တားျမစ္ထားၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ဒီမိုကေရစီ လႈပ္ရွားတက္ႂကြသူေတြ အာဏာမရႏိုင္ေအာင္ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ တားျမစ္ပိတ္ပင္ထားတဲ့ ျပ႒ာန္းခ်က္ေတြ ထည့္သြင္း ထားပါတယ္။

တခ်ဳိ႕ေသာႏိုင္ငံတကာေလ့လာေစာင့္ၾကည့္သူေတြက ေရွ႕ႏွစ္မွာလုပ္ဖို႔စီစဥ္ထားတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲေတြကို အခြင့္အလမ္း တခုအျဖစ္ ျမင္ေနၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ စစ္အုပ္စုရဲ႕အေျခခံဥပေဒမွာ ခ်မွတ္ထားတဲ့ စည္းကမ္းခ်က္မ်ားအရ ေရြးေကာက္ပြဲ ဟာ အတုအေယာင္ဘဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ျမန္မာျပည္သူ သန္းေပါင္းမ်ားစြာတို႔ ခ်ီတက္လႈပ္ရွား၊ အဖမ္းအဆီးခံ၊ ႏွိပ္စက္ ညႇင္းပန္းခံ၊ အသက္ဆံုးပါးခံ တိုက္ပြဲဝင္ခဲ့ၾကတဲ့ ဒီမိုကေရစီအေျခခံမူေတြကို က်ေနာ္တို႔တိုင္းျပည္အတြက္ လြတ္လပ္မႈ ေဆာင္က်ဥ္းလာဖို႔ နည္းနည္းေလးမွ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မရွိတဲ့ ျဖစ္စဥ္တခုထဲ သြားပါဝင္ျခင္းအားျဖင့္ မစြန္႔လႊတ္ႏိုင္ပါဘူး။

အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ရဲ႕ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြဟာ က်ဳိးေၾကာင္းဆီေလ်ာ္တရားမွ်တပါတယ္။ ဧၿပီလတံုးက က်ေနာ္တို႔ဟာ ေနာက္ထပ္ ေၾကညာခ်က္တရပ္ ထုတ္ျပန္ခဲ့ၿပီး စစ္အုပ္စုနဲ႔ထိေတြ႔ဆက္ဆံဖို႔ အားေပးတိုက္တြန္းရင္း ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားအားလုံး ျပန္လႊတ္ေပးဖို႔၊ အေျခခံဥပေဒကို အျပည့္အစံုျပန္လည္သုံးသပ္ဖုိ႔၊ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္႐ုံးခန္းေတြ ျပန္ဖြင့္ခြင့္ေပးဖို႔နဲ႔ လြတ္လပ္စြာ စည္း႐ုံးလႈပ္ရွားခြင့္ေတြေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ စစ္အစိုးရကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔တကြ တျခား လႈပ္ရွားတက္ႂကြသူ ၂၀၀၀ ကို ဆက္လက္အက်ဥ္းခ်၊ တိုင္းရင္းသားေတြကို အႀကီးအက်ယ္ထိုးစစ္ဆင္တိုက္ခိုက္ၿပီး ဒီမို ကေရစီကိုလည္ပင္းညႇစ္ ႏွိပ္ကြပ္မယ့္စည္းကမ္းခ်က္ေတြ အတင္းတိုးျမႇင့္ၾကပ္မတ္တဲ့လုပ္ရပ္နဲ႔ တုံ႔ျပန္လိုက္ပါတယ္။

ဒီေတာ့ ႏိုင္ငံတကာမိသားစုေတြက ဘယ္လိုအခန္းက႑ေတြကကေန အက်ဳိးရွိရွိ ပါ၀င္ပတ္သက္ၾကမွာလဲ။ ပထမဦး ဆုံးကေတာ့ ဂ်ိမ္းဝက္လိုတာဝန္ရွိလူႀကီးေတြက တ႐ုတ္ျပည္နဲ႔လွည့္ေျခာက္တာကို စြန္႔လႊတ္ရပ္တန္႔ဖို႔ျဖစ္ပါတယ္။ တ႐ုတ္ ကို ကန္႔သတ္ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ ျမန္မာစစ္အစိုးရနဲ႔လက္တြဲစို႔ ဆိုတဲ့ သူ႔ေလသံဟာ ေခတ္ေနာက္က်ၿပီး လက္ေတြ႔မက်တဲ့ အယူ အဆေပၚ အေျခခံထားပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုယ္တိုင္ကလည္း ဒီလိုအယူအဆေတြကိုပယ္ခ်ၿပီး ဂ်ိမ္းဝက္ကို “က်မတို႔က ဘယ္သူ႔ကိုျဖစ္ျဖစ္ အေၾကာက္တရားေတြ စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကစိတ္ေတြ အေျခခံၿပီး ဆက္ဆံမွာမဟုတ္ဘူး။ ဘယ္သူ႔မဆို ဆက္ဆံမွာျဖစ္တယ္။ တ႐ုတ္၊ အေမရိကန္၊ အိႏၵိယ၊ အားလုံးနဲ႔ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး တန္းတူညီမွ်ဆက္ဆံမွာ ျဖစ္တယ္။ က်မတို႔ဟာ ကိုယ့္အိမ္နီးခ်င္းကို ကိုယ္ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ခြင့္ရွိတာမဟုတ္လို႔ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံနဲ႔ ေကာင္းမြန္တဲ့ဆက္ဆံေရး လိုအပ္တယ္ဆိုတာကို နားလည္တယ္” လို႔ေျပာခဲ့ပါတယ္။

ဒုတိယအခ်က္ကေတာ့ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကိုယ္တိုင္က တျခားႏိုင္ငံေတြ၊ ႏိုင္ငံတကာအဖြဲ႔အစည္းေတြကို စစ္အုပ္စုနဲ႔ ထိေတြ႔ဆက္ဆံ ဖို႔ အားေပးတိုက္တြန္းေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီႏိုင္ငံတကာမိသားစုေတြက ဗမာစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြကို က်ေနာ္တို႔တေတြ ရယ္ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔ေတြရယ္နဲ႔ ထိေတြ႔ဆက္ဆံေအာင္ တိုက္တြန္းေျဖာင္းျဖေပးဖို႔ ထိေတြ႔ဆက္ဆံေစခ်င္တာ ျဖစ္ပါ တယ္။ ခုခ်ိန္မွာ အေမရိကန္နဲ႔ တျခားႏိုင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဗမာျပည္ကို ပိတ္ဆို႔အေရးယူမႈေတြ ခ်မွတ္ထားပါတယ္။ ဒါဟာ သူတို႔ကိုယ္ပိုင္ဆုံးျဖတ္ခ်က္ျဖစ္ၿပီး က်ေနာ္တို႔အားလံုး အလြန္တန္ဖိုးထားတဲ့ ဒီမိုကေရစီတန္ဖိုးေတြအတြက္ သူတို႔ ေတြက ျဖစ္သင့္ျဖစ္ထိုက္စြာ အတူတကြေသြးစည္းရပ္တည္ေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အကယ္၍သာ စစ္အစိုးရက အဖြဲ႔ခ်ဳပ္နဲ႔ တကြ တိုင္းရင္းသားကိုယ္စားလွယ္ေတြနဲ႔ စစ္မွန္တဲ့ထိေတြ႔ဆက္ဆံေရးကို ေဆာင္ရြက္မယ္၊ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ လႊတ္ေပးမယ္၊ တိုင္းရင္းသားလူနည္းစုေတြအေပၚ တိုက္ခိုက္ပစ္ခတ္တာေတြ ရပ္စဲမယ္၊ ၿပီးေတာ့ စစ္မွန္တဲ့ဒီမိုကေရစီ လူ႔ေဘာင္ တည္ေဆာက္ဖို႔ လိုအပ္တဲ့ေျခလွမ္းေတြ လွမ္းလာမယ္ဆုိရင္ အခုရွိေနတဲ့ ပိတ္ဆို႔အေရးယူမႈေတြဟာ သင့္ေတာ္ တဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ ႐ုပ္သိမ္းသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ က်ေနာ္တို႔ခံယူခ်က္အေပၚ ဘယ္လိုမွ ေတြေ၀သံသယစိတ္ေတြ မပြားၾကပါနဲ႔။ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ဟာ ဗမာျပည္သူလူထုႀကီး တုိက္ပြဲဝင္ရယူေနတဲ့လြတ္လပ္ေရးကို အဓမၼလုယူမယ့္၊ ရွင္လမ္းမရွိေအာင္ ခ်ဳိ႕ယြင္းပ်က္စီးေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးျဖစ္စဥ္ထဲမွာ ေသြးေၾကာင္ေတြေဝစြာနဲ႔ ဒူးေထာက္ပါဝင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ္တို႔ဟာ ထိေတြ႔ဆက္ဆံဖို႔ အျမဲ အသင့္ရွိပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔အသက္ေသြးေခၽြးေတြ ဘဝေတြ အမ်ားႀကီး စြန္႔လႊတ္ရင္းႏွီးခဲ့ၿပီးတဲ့ ဒီမိုကေရစီတန္ဖိုး ေတြဆြတ္ခူးရယူႏိုင္ေရးတိုက္ပြဲကို ဆက္လက္ ဆင္ႏႊဲဖို႔ဆိုရင္ေတာ့ အသင့္ရွိတာထက္ေတာင္ ပိုပါတယ္။

ဦးဝင္းတင္

(အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဗဟိုအလုပ္အမႈေဆာင္ေကာ္မတီဝင္၊ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္စတင္တည္ေထာင္သူတဦး၊ ၁၉၈၉ မွ ၂၀၀၈ အထိ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား)
စက္တင္ဘာ ၉ ရက္ ၂၀၀၉
ဝါရွင္တန္ပို႔စ္ သတင္းစာ

ေဒၚခင္ေစာေဌးအား ေက်ာက္တုိင္ရဲစခန္းတြင္ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ကာ ၁၂ ရက္ေန႔ နံနက္ ၃ နာရီတြင္ ေနအိမ္သုိ႔ ပုိ႔ေဆာင္ေပးခဲ့သည္။

အလားတူ ဦးသန္းေအာင္ႏွင့္ ဦးေအးကိုတုိ႔အား ေရနံေခ်ာင္း ၿမိဳ႕မရဲစခန္းတြင္ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ၿပီး၊ ၁၂ ရက္ေန႔ နံနက္ ၁ နာရီတြင္ ေနအိမ္သုိ႔ ပုိ႔ေဆာင္ေပးခဲ့သည္ဟု ကုိေအးကိုက ေျပာသည္။

ဦးေက်ာ္ၿငိမ္းအား ေညာင္လွရဲစခန္းတြင္ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ၿပီး ၁၁ ရက္ေန႔ ည ၁၁ နာရီတြင္ပင္ ျပန္လည္ပုိ႔ေဆာင္ေပးခဲ့သည္။

ဦးတင့္လြင္အား ေရနံေခ်ာင္း ေျမာက္ဘက္ လက္မွတ္ကုန္းတြင္ ဖမ္းဆီးခ်ဳပ္ေႏွာင္ကာ ၁၁ ရက္ေန႔ ည ၁၂ နာရီတြင္ ျပန္လည္ပုိ႔ေဆာင္ေပးခဲ့သည္။

ယင္းသို႔ဖမ္းဆီးျခင္းသည္ လြတ္လပ္စြာ ကိုးကြယ္ခြင့္အား ခ်ဳိးေဖာက္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ဒီမိုကေရစီဆိုသည္မွာ က်င့္ၾကံရသည့္ ကိစၥတခုျဖစ္ေၾကာင္း ေဒၚခင္ေစာေဌးက ေျပာသည္။

“တိုင္းျပည္က လြတ္လပ္ၿပီး လူေတြက မလြတ္လပ္ေသးဘူးဆိုတာ အန္တီတုိ႔က နမႈနာျပတာ။ လြတ္လပ္စြာ ကုိးကြယ္ခြင့္ကုိ တားျမစ္ပိတ္ပင္တာ မဟုတ္ဘူးလားလုိ႔ အန္တီက ေမးတာ။ လူတဦးခ်င္းစီရဲ႕ လြတ္လပ္ခြင့္ ဆုံးရႈံးသြားတာလုိ႔။ ဒီမုိကေရစီ ဆုိတာ ေပးမွရတာ၊ ေတာင္းမွရတာ မဟုတ္ဘူး။ က်င့္ရတာေလ။ အဲဒါေၾကာင့္ က်င့္ရမွာေပါ့” ဟု သူက ေျပာသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ျပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္သည့္ေန႔က ရန္ကုန္၊ ပဲခူးၿမိဳ႕တို႔မွ အန္အယ္ဒီ အဖြဲ႔ဝင္မ်ားႏွင့္ ေထာက္ခံသူမ်ားကို အာဏာပိုင္မ်ားက ေခတၱထိန္းသိမ္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။

source by : မဇၥၽိမ

ရဟန္းသံဃာဆုိတာ မၾကည္ညဳိေသးေသာ ဒကာ ဒကာမမ်ားကုိ သာသနာေတာ္ကုိ ၾကည္ညဳိလာေအာင္ ေနရမယ္၊ၾကည္ညဳိၿပီးသား ဒကာ ဒကာမမ်ားကုိလည္း ပုိမုိၾကည္ညဳိလာေအာင္ ေနထုိင္ရတာပါ၊ အက်င့္ေကာင္းေတြႏွင့္ ကုိယ္မူအရာ၊ ႏုတ္အမႈအရာ ေတြက ျမင္ရသူတုိင္း ကုသုိလ္ရေအာင္ ေနထုိင္ေျပာဆုိတတ္မွသာ သကၤန္းေခတၱ၀တ္တဲ့သူႏွင့္ စီစဥ္ေပးတဲ့ ကုိယ့္မိဘဆရာသမားလည္း အက်ဳိးမ်ားမွာပါ၊၊

ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ မတရားအာဏာကုိယူလာတဲ့ စစ္အစုိးရကလည္း ရဟန္းသံဃာမ်ားကုိ အထင္ေသး အျမင္ေသးျဖစ္ေအာင္ နည္းေပါင္းစုံႏွင့္ ဖန္တီးေနတာပါ၊ သံဃာထုထဲ၀င္ၿပီး စနစ္တက် ၀င္ေရာက္ ဖ်က္ဆီးေနျခင္းမ်ားႏွင့္ အႏုပညာသမားမ်ားကုိ အသုံးခ်ၿပီး ဒီထဲမွာ သာသနာေတာ္ကုိ ၾကည္ညဳိခ်င္ဟန္ေဆာင္ကာ ေပၚလစီကားေတြရုိက္ ရုပ္ရွင္ထဲမွာေတာ့ ဦးခ်ေနေသာ္လည္း တကယ္ဘ၀မွာေတာ့ သံဃာေတာ္ေတြက ေထာင္ထဲမွာ ၀ါဆုိေနရတာပါ၊

လူထုက သံဃာကုိ မၾကည္ညဳိႏုိင္ေအာင္ စစ္အစုိးရက ဖန္တီး၊ေနာက္ေတာ့ သံဃာေတြပ်က္ဆီးတာေတြ လူေတြကုိျပ၊ သံဃာေတြ ႏုိင္ငံေရးမလုပ္ရင္ၿပီးေရာ ကားပြဲစား၊ေက်ာက္ပြဲစား၊ ခ်ဲဒုိင္ မ်ဳိး စတဲ့ မဟုတ္တာေတြ လုပ္ခ်င္ရာ လုပ္ စစ္အစုိးရက ဖန္တီးေပးထားတယ္၊ ေလာဘႀကီးတဲ့ ဘုန္းႀကီးဆုိရင္လည္း ကားေတြေပး၊ ေက်ာင္းေဆာက္ေပးေတာ့ သေဘာေတြက်ေနေရာ၊ အမ်ဳိးသမီးေတြ ရုန္းရုန္းနဲ႕ ေနရတာကုိ ၀ါသနာပါရင္ ေနေပေစဆုိၿပီး စစ္အစုိးရက လြတ္ေပးထားတယ္၊ တခ်ဳိ႕ ဒီမုိကေရစီ နာမည္ရွိတဲ့ ကုိယ္ေတာ္ဆုိရင္ မပ်က္ ပ်က္ေအာင္ ေငြေတြ မာတုဂါမေတြႏွင့္ ဖ်က္ဆီးေရးမ်ားလုပ္တယ္၊ အရမ္းယုတ္မာတဲ့ လုပ္ရပ္ေတြကုိ စစ္အစုိးရက လုပ္ေနတာပါ၊ ဒါေတြကုိ အရမ္းရုိးသားတဲ့ လူထုက စစ္အစုိးရက ဒီလုိျဖစ္လာေအာင္ ေနာက္ကြယ္က လုပ္ေနတယ္ဆုိတာ သိမယ္မဟုတ္ပါဘူး၊

သာသနာေတာ္ သန္႕ရွင္းခ်င္ရင္ မသန္႕ရွင္းတဲ့ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ယႏၱယားကုိ အဆုံးသတ္မွ ျဖစ္မွာပါ၊ဘာျဖစ္လုိ႕လဲဆုိေတာ့ ကုိယ္အာဏာျမဲေရးအတြက္ သာသနာကုိ အသုံးခ်ေနလုိ႕ပါပဲ၊ ဒါေတြကုိ ေျပာမယ္ဆုိရင္ ရွည္ေနမယ္၊ ဘုန္းဘုန္းေျပာခ်င္တာက အႏုပညာသမားေတြပါ၊ အႏုပညာသမားရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာႏွင့္ တန္ဘုိးဆုိတာ ရွိပါတယ္၊၊

ဒါရုိက္တာ ဦးသုခရုိက္တဲ့ တပါးသီလ ဇတ္လမ္းမ်ဳိးဟာ ျမန္မာျပည္ႏွင့္တကြ ႏုိင္ငံျခားေရာက္ တကမၻာလုံးမွာရွိတဲ့ ျမန္မာမ်ားအားလုံးရဲ႕ စိတ္မွာ တပါးသီလ ေဆာက္တည္ရုံႏွင့္ ဒီေလာက္ ဘ၀မွာေအးခ်မ္းရင္ ငါးပါးစလုံးသာ ေဆာက္တည္ရင္ ဘယ္ေလာက္ထိ ဘ၀ေတြမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းမလဲဆုိတဲ့ အသိဥာဏ္မ်ား ရၿပီး ဇတ္ကားၾကည့္တဲ့ အက်ဳိးက အႏွစ္ခ်ဳပ္လုိက္ေတာ့ သူေတာ္ေကာင္းျဖစ္သြားတယ္၊၊

အႏုပညာသမားဆုိတာ လူထုကုိ ေလးစားရတယ္၊ မွန္ကန္တဲ့ အသိေတြေပးရတယ္ တၿပိဳင္တည္းမွာပင္ မွားတဲ့ အရာေတြကုိ ေရွာင္ရတယ္၊ မင္းေမာ္ကြန္းႏွင့္ အေပါင္းပါေတြက အခုလုိ ၾကည္ညဳိဖြယ္ မျဖစ္တဲ့ သရုပ္ပ်က္ စရုိက္မ်ဳိးကုိ လုပ္ျခင္းအားျဖင့္ သူရဲ့ တန္ဘုိးဘာမွမရွိေတာ့ပါဘူး၊ သူရဲ႕အေဖ ဇင္၀ုိင္းမွာလည္း တာ၀န္ရွိတယ္ သားသမီးမေကာင္းေတာ့ မိဘေခါင္းဆုိသလုိ၊ သူတုိ႕အုပ္စုကုိ သကၤန္း၀တ္ေပးတဲ့ ဘုန္းႀကီးႏွင့္ ေက်ာင္းတုိက္ကလည္း ေတာ္ေတာ္ အသုံးမက်ဘဲ ညံ႕ဖ်င္းတယ္၊ ၀တ္ေပးတဲ့ ဘုန္းႀကီးက ဒါေတြအခုလုိ သရုပ္ပ်က္ ျဖစ္ခဲ့တာကုိ သိခ်င္မွ သိမယ္၊ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ သာသနာေတာ္မွာ ဘယ္လုိမွ လက္မခံႏုိင္တဲ့ ကိစၥဆုိတာ အသိဥာဏ္ရွိတဲ့ လူတုိင္း နားလည္သေဘာေပါက္မွာပါ၊ လူထုကုိ အသိဥာဏ္ေပး ဇာတ္ကားရုိက္ေနတဲ့ မင္းေမာ္ကြန္းဟာ ဘယ္လုိ လူမ်ဳိးလည္းဆုိတာ သူရဲ႕ လုပ္ရပ္က သက္ေသျပေနပါတယ္၊

စေလ ဦးပုည ေျပာသလုိ ယခုခါမႈ၊ လူလည္းျဖစ္လာ၊ သာသနာလည္းထြန္းခုိက္၊ အၿမိဳက္တရား၊ ေဟာၾကားမည့္သူ၊လူလည္းမရွား၊ သုိ႕ပါလ်က္သားႏွင့္မႈ အမုိက္တကာဗုိလ္မင္း၊ အဖ်င္းတကာ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္၊ အပါယ္ေလးဆီ၊ ျမစ္နဒီတြင္၊ ပလုံျမဳပ္လုိ႕၊ လူယုတ္ႀကီးေတြ ျဖစ္ခ်ိမ့္မည္ ဆုိသလုိ လူဘ၀ေခတၱေရာက္ေနခ်ိန္မွာ လူယုတ္ႀကီးေတြ မျဖစ္ရေအာင္ ေနရမယ္၊ မိမိသူတပါး ႏွစ္ဦးသားစလုံး အကုသုိလ္ေတြမျဖစ္ေစပဲ ကုသုိလ္ေတြသာ ျဖစ္ရန္ ေနထုိင္က်င့္သုံးရန္ အထူးလုိပါတယ္၊၊

အႏုပညာသမားတုိင္းဟာ ကုိယ့္ေကာင္းသလုိ ကုိယ့္လုိ ဘ၀တူသမား အႏုပညာသမားမ်ားကုိယ္လည္း ထိန္းသိမ္းေပးရမယ္၊ အႏုပညာသမား အမွားတခုဟာ သာမာန္မဟုတ္ မွတ္တမ္းဗီဒီယုိရုိက္ထားသည္မုိ႕ သက္ေသတခုျဖစ္ေနပါတယ္၊ အဲဒီအမွားေတြကုိ ျပည္သူေတြက အျပစ္ေပးလုိ႕ ရလာသည့္ အခ်ိန္ဆုိတာ ရွိလာမွာပါ၊ ဒါဟာ အမွန္တရားပါ၊ ဘုန္းဘုန္းတုိ႕ အမွတ္တမဲ့ မေနပါဘူး သာသနာေတာ္ကုိ ဘယ္သူေတြ ေဆးဆုိးပန္းရုိက္လုပ္၊ေဆာ္ကားေနတယ္ဆုိတာ မွတ္တမ္းတင္ေနပါတယ္၊၊

မင္းေမာ္ကြန္းအေနနဲ႕ အခုလုိမ်ဳိး အမွားေတြကုိ ဆက္လက္မလုပ္မိရန္ သတိထားေစခ်င္တယ္၊ အႏုပညာ သမားသုိင္းအ၀ုိင္းကလည္း ကုိယ့္လူထဲက မသင့္ေတာ္တဲ့ အျပဳအမႈေတြကုိ လက္ပုိက္ၾကည့္မေနဘဲ အေရးယူေဆာင္ရြက္ေစခ်င္တယ္၊ မဟုတ္တာေတြလုပ္ၿပီး ဖုံးကြယ္တယ္ဆုိတာ ေရရွည္မရပါဘူး အင္တာနက္ေပၚမွာ ေပၚထြက္လာမွာပါ၊ တတုိင္းျပည္လုံးက အေလးျမတ္ျပဳေနသည့္ သာသနာေတာ္ကုိ ေဆာ္ကားရင္ ေဆာ္ကားသူကုိ သံဃာထုအေနျဖင့္ အေရးယူရမွာပါ၊ မင္းေမာ္ကြန္းဇတ္ကားတုိင္းကုိ တုိင္းႏွင့္ျပည္နယ္ (၁၄)ခုစလုံး လက္မခံပဲ သံဃာထုႏွင့္ လူထုက သပိတ္ေမွာက္မႈေတြ လုပ္သြားရပါလိမ့္မယ္၊

အမွားတခုကုိ က်ဴးလြန္ၿပီးရင္ ေတာင္းပန္၀န္ခ်ရပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ မင္းေမာ္ကြန္းႏွင့္ အေပါင္းအေဖာ္အားလုံးက ျပည္တြင္း ျပည္ပဆရာေတာ္မ်ားႏွင့္ သာသနာကုိ ျမတ္ႏုိးၾကေသာ ျပည္သူလူထုကုိ ေက်ႏွပ္ေအာင္ ျပန္လုပ္ေပးရပါမယ္၊ မလုပ္ရင္ေတာ့ ဒီလုိ သာသနာေတာ္ကုိ ေဆာ္ကားတဲ့ မွတ္တမ္းဟာ ဆက္လက္တည္ရွိေနမွာပါ၊၊

အရွင္စေႏၵာဘာသာစာရ

ashincandobhasacara@gmail.com
ဖုံး ( 502) 749- 8066
အေမရိက

ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားဘက္မွ အလြန္ေမာက္မာေထာင္လႊားေနသည္ကို သိရွိလာရသည့္ ယခုလို အေျခအေနတြင္ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ သူတို႔ကို္ယ္တိုင္ေရာ၊ သူတို႔လူထုမ်ားကိုပါ လံုးဝ အကာအကြယ္မဲ့ ပစ္ထား၍ တပ္မ်ားအား စစ္အစိုးရ၏ ထိန္းခ်ဳပ္မႈေအာက္သို႔ လဲႊေပးလိမ့္မည္ဟု သူတို႔အား ေမွ်ာ္လင့္၍ ရႏိုင္မည္မဟုတ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားသည္။ အကယ္၍ ေလ့လာသူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ယံုၾကည္ထားသကဲ့သို႔ စစ္အစိုးရ၏ ေရြးေကာက္ပြဲသည္ လြဲေခ်ာ္မႈမ်ား ရွိေနသည္ဟု သက္ေသျပႏိုင္ခဲ့ပါက ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားကို ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ရန္ တိုင္းရင္းသား ႏုိင္ငံေရးသမားမ်ားသည္ ေထာက္ပံ့ ပံ့ပိုးေပးမည့္ လက္နက္ကိုင္တပ္မ်ား မရိွဘဲႏွင့္ဆိုလွ်င္ အင္အားမရွိ ျဖစ္ၾကမည္သာ ျဖစ္သည္။

စစ္အစိုးရ၏ ေထာက္လွမ္းေရး ေအဂ်င္စီျဖစ္ေသာ စစ္ဖက္ဆိုင္ရာ လံုၿခံဳေရး အၾကီးအကဲ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳဳပ္ၾကီး ရဲျမင့္သည္ ဧၿပီလႏွင့္ ဇြန္လတြင္ ျပဳလုပ္ေသာ အစည္းအေဝး ၂ ၾကိမ္တြင္ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ားအား သူတို႔သည္ အသြင္ေျပာင္းလွ်င္ ေျပာင္း၊ မေျပာင္းလွ်င္ စစ္ပြဲႏွင့္သာ ၾကံဳရမည္ဟု ရွင္းလင္းစြာ ေျပာဆိုထားၿပီး ျဖစ္သည္။ ကခ်င္လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ - KIA ၊ ဝ' ျပည္ ေသြးစည္းညီညြတ္ေရး တပ္မေတာ္ - UWSA ၊ ျမန္မာႏုိင္ငံ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကရက္တစ္ မဟာမိတ္တပ္ဖြဲ႔ - MNDAA ၊ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီ မဟာမိတ္တပ္ဖြဲ႔ (ရွမ္းျပည္နယ္ အေရွ႕ပိုင္း) - NDAA-ESS တို႔သည္ ကမ္းလွမ္းခ်က္ကုိ ပယ္ခ်ထားေသာ္လည္း ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားမွာမူ ဆက္လက္၍ လုပ္ကိုင္ေနဆဲျဖစ္သည္။ စစ္အစိုးရ၏ တိုက္ခိုက္မူကို ေတာင့္ခံႏုိင္ရန္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မရွိေသာ ေသးငယ္သည့္ အပစ္ရပ္အုပ္စုမ်ားမွာမူ နယ္စပ္လံုၿခံဳေရးတပ္အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းလဲရန္ သေဘာတူထားၾကရသည္။

အပစ္ရပ္အဖြဲ႔မ်ား၏ ဆက္လက္ျငင္းဆန္ေနမႈကို တု႔ံျပန္ေသာအားျဖင့္ ျမန္မာအစိုးရသည္ ကခ်င္ႏွင့္ ဝတပ္မ်ားႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္တြင္ သူ၏ တပ္မ်ားကို အားျဖည့္ထားေလသည္။ စစ္အစိုးရ၏ စစ္ကူျဖည့္တင္းမႈတြင္ ေမာ္တာႏွင့္ လက္နက္ၾကီးမ်ား အပါအဝင္ ေျခလ်င္္တပ္မတခု သို႔မဟုတ္ ႏွစ္ခုခန္႔ရွိသည္ဟု တိုင္းရင္းသား ေတာ္လွန္ေရးအုပ္စုမ်ားႏွင့္ နီးစပ္ေသာ အသိုင္းအဝိုင္းက ေျပာၾကားသည္။ ေတာ္လွန္းေရး အုပ္စုမ်ားမွလည္း စစ္သားေဟာင္းမ်ားကို ျပန္လည္ဆင့္ေခၚျခင္း၊ လူသစ္မ်ား စုေဆာင္းျခင္းႏွင့္ ေရွ႕တန္းေနရာမ်ားသို႔ တပ္မ်ား ပို႔လႊတ္ျခင္း စသည္တို႔ႏွင့္ ျပန္လည္ တံု႔ျပန္ၾကသည္။

အပစ္ရပ္အဖြဲ႔မ်ား၊ အထူးသျဖင့္ ဝ' ျပည္ ေသြးစည္းညီညြတ္ေရး တပ္မေတာ္ - USWA သည္ လႈပ္ရွားမႈ အနည္းငယ္သာ ရွိခဲ့ေသာ္လည္း လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ ၂ဝ ကထက္ ပိုမို၍ လက္နက္တပ္ဆင္လာႏိုင္ခဲ့ကာ ပိုမိုျပင္းထန္စြာ တိုက္ခိုက္ႏုိင္လိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ရသည္။ စစ္ေရးေလ့လာသူမ်ား၏ အဆိုအရ ျမန္မာစစ္တပ္အေနႏွင့္ လြယ္ကူစြာ ေအာင္ျမင္လိမ့္မည္ မဟုတ္ဘဲ ေနာက္ထပ္အႏွစ္ ၂ဝ သို႔မဟုတ္ ထို႔ထက္ ပိုမိုၾကာရွည္သြားႏုိင္သည္ဟု ခန္႔မွန္းၾကသည္။

ထို ဆိုင္ေနေသာ ႏွစ္ဖက္တို႔အေပၚတြင္ လႊမ္းမိုးႏုိင္သည္မွာ တ႐ုတ္ ျဖစ္သည္။ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ နီးစပ္ေသာ အသိုင္းအဝိုင္း၏ အဆိုအရ တ႐ုတ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားလည္း ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားတြင္ ပါဝင္သည္ဟု ဆိုၾကသည္။ စစ္အစိုးရ၏ နံပါတ္ ၂ ေခါင္းေဆာင္ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီး ေမာင္ေအး၏ ဇြန္လ ၁၅ ရက္ေန႔မွ ၂ဝ ရက္ေန႔အထိ သြားေရာက္ခဲ့ေသာ တ႐ုတ္ျပည္ အလည္အပတ္ ခရီးစဥ္တြင္ နယ္စပ္အေျခအေနႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေဆြးေႏြးခဲ့လိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္ရသည္။

ပီကင္း (တ႐ုတ္) သည္ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔မ်ားအား နယ္စပ္လံုၿခံဳေရးတပ္ဖြဲ႔အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းလဲေရး အစီအစဥ္ကို လက္ခံသေဘာတူလာေစရန္ သူ၏ ထိုအဖြဲ႔မ်ားအေပၚ လႊမ္းမိုးႏုိင္မႈကို အသံုးခ်၍ တုိက္တြန္းလာသည္ကို စစ္အစိုးရက ျမင္လိုသည္။ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီး ေမာင္ေအးသည္ ျမန္မာ-တ႐ုတ္နယ္စပ္ရွိ တိုင္းရင္းသား အဖြဲ႔မ်ားအား တ႐ုတ္မွ လက္နက္မ်ား ေထာက္ပံ့မည္ကို စိုးရိမ္ေနေၾကာင္း အသိေပးေျပာၾကားလိမ့္မည္ဟု ယံုၾကည္ရသည္။

တ႐ုတ္တို႔သည္ ယခင္က ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ - BCP အား ၁၉၆ဝ မွ ၁၉၈ဝ အေစာပိုင္းကာလမ်ားထိ ေထာက္ပ့ံမႈမ်ား လုပ္ခဲ့ေလသည္။ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္ တပ္တြင္းပုန္ကန္မႈ၏ ရလဒ္အျဖစ္ BCP ၿပိဳကြဲၿပီးသည့္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ တ႐ုတ္တို႔သည္ ျမန္မာစစ္အစိုးရႏွင့္ ဆက္ဆံမႈမ်ား တိုးတက္လုပ္ေဆာင္ေနစဥ္မွာပင္ စစ္အစိုးရႏွင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး လက္မွတ္ထိုးကာ ေပၚထြက္လာေသာ အုပ္စုမ်ားႏွင့္လည္း ခိုင္မာေသာ ဆက္ဆံေသာေရးကို ဆက္လက္ထိန္းထားခဲ့သည္။

ထိုဆက္ဆံေရးမ်ားသည္ အျပန္အလွန္ အက်ဳိးရွိၾကသည္။ တ႐ုတ္တို႔သည္ စီးပြားေရး ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈႏွင့္ နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရးတို႔ျဖင့္ ၾကီးမားေသာ စီးပြားေရး အက်ဳိးေက်းဇူး ေထာက္ပံ့ေပးသူ ျဖစ္လာကာ အထူးသျဖင့္ လယ္ယာစိုက္ပ်ဳိးေရး လုပ္ငန္းႏွင့္ သဘာဝအရင္းအျမစ္မ်ား ထုတ္ယူမႈ၊ အပစ္ရပ္ေဒသမ်ားတြင္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရး စီမံကိန္းမ်ားအတြက္ ေငြေၾကးအကူအညီမ်ား ေထာက္ပံ့မႈတို႔တြင္ ျဖစ္သည္။ တ႐ုတ္တို႔သည္ လက္နက္မ်ားလည္း ေထာက္ပံ့ေပးကာ UWSA ႏွင့္ နီးစပ္သူတို႔၏ အဆိုအရ လက္နက္ၾကီးမ်ား၊ သယ္ယူႏုိင္ေသာ ေျမျပင္မွ ေဝဟင္ပစ္ ဒံုးက်ည္မ်ားႏွင့္ ျမန္မာစစ္တပ္တြင္ အသံုးျပဳေနသည္တို႔ႏွင့္ တူညီေသာ ေမာ္တာမ်ားလည္း ပါဝင္သည္ဟု ဆိုသည္။

အျပန္အလွန္အေနႏွင့္ တိုင္းရင္းသားတပ္မ်ားက တ႐ုတ္္တို႔အား ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ျဖစ္ပြားလာႏိုင္ေသာ ႏိုင္ငံေရး မတည္ၿငိမ္မႈမ်ားမွ ကာကြယ္ႏုိင္ရန္ အဆင္ေျပေသာ ၾကားခံေဒသအျဖစ္ ပံ့ပိုးေပးသည္။ ဘိန္းစိုက္ပ်ဳိးမႈ တားျမစ္မႈမ်ားမွတဆင့္ မူးယစ္ေဆးဝါး ကုန္ကူးျခင္းႏွင့္ ထုတ္လုပ္ျခင္းမ်ားကို ထိန္းခ်ဳပ္ရန္လည္း သူတို႔က သေဘာတူထားၾကသည္။

သို႔ေသာ္လည္း တ႐ုတ္၏ စိတ္ဝင္စားမႈသည္ နယ္စပ္မွေက်ာ္လြန္၍ အတြင္းပိုင္း အေတာ္မ်ားမ်ားအထိ တိုးခ်ဲ႕လာကာ ႏုိင္ငံထဲတြင္ အေတာ္ၾကီးမားေသာ စီးပြားေရးႏွင့္ နည္းဗ်ဳဟာဆိုင္ရာ အက်ဳိးစီးပြားမ်ားကို တည္ေဆာက္လာခဲ့သည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ တ႐ုတ္၏ တိုးတက္ေနေသာ စက္မႈအေျခခံအတြက္ သဘာဝအရင္းအျမစ္မ်ား၏ ပင္ရင္းအျဖစ္၎၊ ၎၏ ေဝးကြာေသာ ေနရာရွိ ကုန္းတြင္းပိတ္ ယူနန္ျပည္နယ္အတြက္ ကုန္သြယ္ရာ အေပါက္တခုအျဖစ္၎၊ ေရနံႏွင့္ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ သယ္ေဆာင္ရာ လမ္းေၾကာင္းအျဖစ္၎ ယူဆရေလသည္။ တိုင္းရင္းသား ေတာ္လွန္ေရးေဒသကို ျဖတ္သြားမည့္ ျမန္မာႏုိင္ငံတေလွ်ာက္ ႏွစ္စဥ္ ခန္႔မွန္းေျခ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ ကုဗမီတာ ၁၂ ဘီလီယမ္ႏွင့္ ေရနံ တန္ သန္း ၂ဝ ခန္႔ ကူမင္းကို သယ္ယူေပးမည့္ ေရနံႏွင့္ သဘာဝဓာတ္ေငြ႔ပိုက္လိုင္း ေဆာက္လုပ္မႈသည္ စက္တင္ဘာလတြင္ စတင္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ရသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ တည္ၿငိမ္ေရးႏွင့္ တ႐ုတ္၏ စီးပြားေရးႏွင့္ နည္းဗ်ဳဟာ အက်ဳိးစီးပြားမ်ားသည္ နယ္စပ္လံုၿခံဳေရးတပ္ ကိစၥ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားတြင္ တ႐ုတ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား၏ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာမ်ားေပၚတြင္ မ်ားစြာ တည္ရွိေနေပလိမ့္မည္။ ပီကင္းသည္ ႏွစ္ဦးဆုိင္ နယ္စပ္သို႔ နအဖ ၏ ထိန္းခ်ဳပ္မႈ တိုးခ်ဲ႕လာမည္ကို အဆင္သင့္ မရွိ႐ံုသာ မဟုတ္ဘဲ ၎၏ ေရနံပိုက္ လိုင္းစီမံကိန္းကို ရပ္လိုက္ရကာ ဒုကၡသည္ ေထာင္ေသာင္းမ်ားစြာ ရွိလာမည့္ ရလဒ္မ်ားရွိလာ၍ ကုန္သြယ္ေရးကို ျပင္းထန္စြာ ပ်က္ျပားေစမည့္ စစ္ကိုလည္း မျဖစ္ေစခ်င္ေပ။

တ႐ုတ္တို႔၏ စစ္အစိုးရ ေပၚလစီအေပၚ စုိးရိမ္မႈသည္ သူ၏ အစိုးရအေပၚ ေဝဖန္မႈထဲတြင္ ပိုမို၍ တိုးကာ ေဖာ္ျပလာေစခဲ့သည္။ အေျခအေနအမ်ဳိးမ်ဳိးတြင္ ကုလသမဂၢ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီ ေရွ႕ေမွာက္သို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံ ေရာက္ရွိလာေစေရး ၾကိဳးပမ္းမႈမ်ားကို မေထာက္ခံဘဲ ေနေနစဥ္မွာပင္ တ႐ုတ္အရာရွိမ်ားသည္ ျမန္မာအုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားကုိ တည္ၿငိမ္ေရး၊ အတိုက္အခံမ်ားႏွင့္ ေဆြးေႏြးညႇိႏႈိင္းမႈႏွင့္ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္ရင္ၾကားေစ့ေရးတို႔သို႔ ေလွ်ာက္လွမ္းရန္ တိုက္တြန္းေနၾကသည္။ ပီကင္းသည္ စစ္အစိုးရ၏ ၂ဝဝ၇ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ဆႏၵျပသူမ်ားအား ႏွိမ္နင္းမႈမ်ားအေပၚ သူ၏ စိုးရိမ္မႈကိုလည္း ေျပာၾကားခဲ့သည္။ ေမလက ဗီယက္နမ္ႏုိင္ငံ ဟႏြဳိင္းတြင္ ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ အာဆီယံ အစည္းအေဝးတြင္ တ႐ုတ္ ႏုိင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီးဌာန အရာရွိမ်ားသည္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေပၚ တရားစြဲဆိုမႈကို ေဝဖန္မႈမ်ားအား ပါဝင္လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကသည္။

ပီကင္း၏ အကူအညီမပါဘဲဆိုလွွ်င္ စစ္အစိုးရသည္ ေရြးခ်ယ္စရာ ၂ ခုသာ ရွိေပလိမ့္မည္။ သူတို႔မွာ အပစ္ရပ္ အုပ္စုမ်ားႏွင့္ စစ္ျပန္တိုက္ရန္ႏွင့္ ၂ဝ၁ဝ မတိုင္မီ နယ္စပ္လံုၿခံဳေရးတပ္ အသြင္ေျပာင္းလဲေရး အစီအစဥ္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနျခင္းမွ ျပန္လည္ေနာက္ဆုတ္ရန္တို႔ပင္ ျဖစ္သည္။

ဒုတိယေရြးခ်ယ္မႈမွာ စစ္အစိုးရအေနႏွင့္ ေကာင္းစြာ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္သည့္ အရာမဟုတ္သည့္အျပင္ သူတို႔၏ လမ္းျပေျမပံုမွ ၾကီးစြားေသာ ေနာက္ျပန္သြားျခင္းႏွင့္ သူတို႔၏ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားမႈကို ျပည္တြင္းတြင္ေရာ ျပည္ပတြင္ပါ ျပင္းထန္စြာ ထိခိုက္ေစာ္ကားျခင္း တခုအျဖစ္သာ ရႈ႔ျမင္ၾကလိမ့္မည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မ်ားအား ေပါက္ကြဲလုဆဲ အေျခအေနမွ ဂုဏ္သိကၡာရွိစြာ ျပန္လည္၍ ေနာက္ဆုတ္သြားေစမည့္ နည္းလမ္းကို ရွာေဖြေနစဥ္မွာပင္ အပစ္ရပ္အဖြဲ႔မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ မူလအေျခအေနမ်ားကို ထိန္းသိမ္းထားျခင္းအားျဖင့္ သူ၏ အက်ဳိးစီးပြားကို ေသခ်ာေစရန္ ၾကိဳးစားေနရသည့္ ခက္ခဲေသာ အခန္းက႑သို႔ ယခုအေျခအေနက တ႐ုတ္ကို ေရာက္ရွိေစသည္။

source by :မဇၥ်ိမ